دانشگاه پیام نور فصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی 3060-6497 4 13 1970 01 01 The Study of Social Cognitive Predicators Adjustment with University among First-year University Students بررسی پیش‌بینی کننده‌های شناختی- اجتماعی سازگاری با دانشگاه در دانشجویان سال اول 31 44 2996 FA مریم عمیدطاهر کارشناسی ارشد، روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه ارومیه فرزانه میکائیلی منیع دانشیار، روانشناسی تربیتی، دانشگاه ارومیه علی عیسی‌زادگان استادیار، روان‌شناسی، دانشگاه ارومیه Journal Article 2016 08 31 The goal of this research was to study the social-cognitive anticipants of adjustment with university in first year students. The research method was descriptive and correlation (casual modeling). The statistical society included all of first year students in Urmia University in academic year 92-93. By using cluster sampling, 330 persons   (187 female and 143 male) were selected and answered the questionnaires: Environmental supports, self-efficacy expectations, outcome expectations, goal progress and adjustment with university. Consequently data was analyzed based on structural equation modeling. The results indicated that the analyzed data fitted the theoretical social cognitive model and the model proved to be valid in this regard. The investigation of the results showed that all the casual ways towards the adjustment with universities are positive and meaningful. Among the examined varieties in the model, the source variety and the Environmental supports are capable to predicting and adjusting Student with university better and stronger than other varieties and also can be used for enhancing the mental health level and wellbeing of Student. مطالعة حاضر با هدف بررسی پیش‌بینی کننده‌های شناختی- اجتماعی سازگاری با دانشگاه در دانشجویان سال اول انجام شد. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی (الگویابی علّی) بود. جامعة آماری پژوهش حاضر شامل همة دانشجویان تازه‌وارد مقطع کارشناسی دانشگاه ارومیه در سال تحصیلی93-92 بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای 330 نفر (187 دختر و 143 پسر) انتخاب شدند و به پرسش‌نامه‌های حمایت‌های محیطی، انتظارات خودکارآمدی، انتظارات پی‌آمد، پیشرفت هدف و پرسش‌نامه سازگاری با دانشگاه پاسخ دادند. داده‌ها با روش الگویابی معادلات ساختاری تحلیل گردید. نتایج به دست آمده نشان دادند که داده‌های به‌دست آمده برازش مناسبی با مدل تئوریکی شناختی اجتماعی دارد و مدل مورد نظر در نمونة اخیر مدلی روا و معتبر است. <br />بررسی ضرایب مسیر نشان داد که تمام مسیرهای علّی به طرف سازگاری با دانشگاه مثبت و معنا‌دار هستند. در این میان از بین متغیرهای آزمون شده در مدل، متغیر منابع و حمایت‌های محیطی بهتر و نیرومندتر از سایر متغیرها قادر به پیش‌بینی و سازگاری دانشجویان با دانشگاه است و می‌توان از آن برای ارتقای سطح سلامت روان و بهزیستی دانشجویان بهره گرفت. https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_2996_eb0c3bd21f230cf3068d59e4b298e23d.pdf