دانشگاه پیام نور فصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی 3060-6497 4 16 2017 04 21 The Causal Model of Intention to Use the Online Teaching Among Facul-ty Members (Case Study: Payame Noor University) ارائۀ مدل علّی قصد استفاده از آموزش برخط در بین اعضای هیئت علمی (مطالعه موردی: دانشگاه پیام نور) 49 60 3649 FA محمدرضا سرمدی استاد، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور Journal Article 2017 05 08 The purpose of this study is investigating the factors affecting intention to online teaching among faculty members of payame Noor University. For this purpose, 630 members of Payame Noor University were selected by stratified random method. Eight measurement instruments that include: teaching philosophy, required time, computer experience, environmental support, computer self-efficacy, relative advantage, classroom innovation and intention to use online teaching, has been used. The results indicate that the initial model of study that was organized by using the available research record has suitable and acceptable fitness with obtained data (GFI=0.99, AGFI=0.97, CFI=0.99, NFI=0.95 and RMSEA= 0.021). Other results show that in investigating direct effects of variables on tendency of using technology and online training, the teaching philosophy has stronger predicting power as compared with other studied variables such as time and computer experience. The teaching philosophy of faculty member with intermediary role of all mentioned intermediary variables, is predicting tendency of faculty members to use online training. Faculty members computer self – efficacy is stronger predictor tendency of faculty members to use online training among all intermediary variables those effect directly on intention of using online training and compared with other variables. After than, in sequence, relative advantage of using online training and class innovation in using online training has most direct effect on tendency of using online training by faculty members.  هدف از پژوهش حاضر بررسی عوامل مؤثر بر قصد به کارگیری آموزش برخط به وسیلۀ اعضای علمی دانشگاه پیام نور است. بدین منظور تعداد 630 نفر از اعضای علمی دانشگاه پیام نور به شیوۀ تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. از هشت ابزار اندازه‌گیری که عبارت‌‌اند از: فلسفه تدریس، زمان مورد نیاز، تجارب رایانه، حمایت محیطی، خودکارآمدی رایانه، مزیت نسبی، نوآوری کلاسی و قصد استفاده از آموزش برخط مورد استفاده قرار گرفته است. نتایج به دست آمده بیانگر این است که مدل اولیۀ تحقیق که با استفاده از پیشینۀ تحقیقاتی موجود تدوین گردیده بود، با داده‌های به دست آمده برازش مناسب و قابل قبولی دارد (99/0GFI=، 97/0AGFI=، 99/0CFI=، 95/0NFI= و 021/0RMSEA=). سایر نتایج حاکی از آن است که در بررسی اثرهای مستقیم متغیرها بر تمایل استفاده از فناوری و آموزش برخط، فلسفه تدریس در مقایسه با سایر متغیر‌های مورد مطالعه همانند زمان و نیز تجارب رایانه از قدرت پیش‌بینی‌کنندۀ قوی‌تری برخوردار است. فلسفۀ تدریس عضو علمی با نقش واسطه‌ای تمامی متغیر‌های واسطه‌ای مذکور، به صورت معناداری تمایل استفاده از آموزش برخط را به وسیلۀ اعضای هیئت علمی پیش‌بینی کند. خودکارآمدی رایانه‌ای اعضای علمی در بین تمامی متغیر‌های واسطه‌ای که به طور مستقیم بر قصد استفاده از آموزش برخط تأثیر دارند و در مقایسه با دیگر متغیرها، پیش‌بینی‌کننده قوی‌تر تمایل استفاده از آموزش برخط به وسیلۀ اعضای هیئت علمی است. بعد از آن به ترتیب مزیت نسبی استفاده از آموزش برخط و نوآوری کلاسی در استفاده از آموزش برخط بیشترین تأثیر مستقیم را روی تمایل استفاده آموزش برخط به وسیلۀ اعضای هیئت علمی دارد.  https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_3649_c903a0d611e1ca5b32ab9f63660958c4.pdf