دانشگاه پیام نور فصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی 3060-6497 6 2 1970 01 01 The Effects of an Intervention Based on Future Time Perspective Theory on Achievement Motivation, Academic Self-Efficacy and Time Perspective تأثیر یک مداخله مبتنی بر نظریه چشم‌انداز آینده بر انگیزش پیشرفت، خودکارآمدی تحصیلی و چشم‌انداز زمان 33 48 5139 10.30473/etl.2018.5139 FA سلیم حقیقی دانشجوی دکتری گروه روانشناسی تربیتی،دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران غلامحسین مکتبی عضو هیات علمی، گروه روانشناسی تر بیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز ، ایران منیجه شهنی ییلاق عضو هیات علمی، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران علیرضا حاجی یخچالی استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2018 11 06 The aim of this study was to evaluate the effectiveness of an intervention based on future time perspective theory on achievement motivation, academic self-efficacy and time perspective in high school male students in Ahwaz. This research was done in an experimental design with pre-test, post-test and follow-up with an active control group. The population consisted of all tenth grade male students that were educated in the theoretical branch in Ahwaz. Among them, 40 students who had problems in the dependent variables and had been introduced by school officials were chosen. Then, they were randomly grouped into experimental and control groups. This study used these questionnaires: Test of Motivation Achievement (TMA), self-efficacy subscale of Patterns of Adaptive Learning Scales (PALS) and Zimbardo Time Perspective Inventory (ZTPI). The results of MANCOVA and ANCOVA revealed Peetsma and Vanderveen time perspective based intervention increase achievement motivation, academic self-efficacy and future time perspective and decrease present fatalistic and present hedonistic time perspective. Furthermore, the results showed that the effects of intervention on achievement motivation, academic self-efficacy and future time perspective are stable in the passage of time. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی یک مداخله مبتنی بر چشم‌انداز آینده بر انگیزش پیشرفت، خودکارآمدی تحصیلی و چشم‌انداز زمان در دانش‌آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر اهواز در یک طرح آزمایشی میدانی با پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل فعال اجرا شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان پسر پایه دهم در شاخه نظری شهر اهواز بود که نمونه پژوهش، از بین آنها، شامل 40 دانش‌آموز که در متغیرهای وابسته پژوهش مشکلاتی داشتند و توسط مسئولین مدارس مختلف معرفی شده بودند، انتخاب گردید و سپس نمونه‌ها به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. در این پژوهش، پرسش‌نامه‌های انگیزش پیشرفت هرمنس، زیر مقیاس خودکارآمدی از مجموعه مقیاس‌های الگوهای یادگیری سازگار و چشم‌انداز زمان زیمباردو استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیری و تحلیل کوواریانس یکراهه نشان داد که مداخله مبتنی بر چشم‌انداز زمان پیتسما و وندروین باعث افزایش انگیزش پیشرفت، خودکارآمدی تحصیلی و چشم‌انداز زمان آینده و کاهش چشم‌انداز زمان حال لذت‌گرایانه و حال جبرگرایانه می‌شود. همچنین، نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد اثرات مداخله بر انگیزش پیشرفت، خودکارآمدی تحصیلی و چشم‌انداز زمان در طول زمان پایدار است. https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_5139_6d100d38bf75501c99536e8406c01b61.pdf