دانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649713320250923The mediating role of psychological capital on the relationship between meaning in life and academic well-being in adolescentsنقش واسطهای سرمایه روانشناختی در رابطه معنا در زندگی و بهزیستی تحصیلی در نوجوانان9201232310.30473/etl.2025.72925.4305FAزینباکرامیانکارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.امیدشکریاستادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.حسینپورشهریاراستادیار، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.Journal Article20241128This research conducted with the aim of testing the causal model of the mediation of psychological capital on the relationship between meaning in life and academic well-being in adolescents. In this correlational research, 302 adolescents (158 boys and 144 girls), selected by the available sampling method from second-year secondary students of the 20th district of Tehran’s Education and Training Organization during the academic year of 2021–2022, responded to the School Engagement Inventory (Salmela -Aro, & Upadyaya, 2012), the School Burnout Inventory (Salmela-Aro, Kiuru, Leskinen, and Nurmi, 2009), the Academic Psychological Capital Questionnaire (Martínez, Meneghel, Carmona-Halty, and Yousef-Morgan, 2021), and the Meaning in Life Questionnaire (Steger, Frazier, Oishi, and Kaler, 2006). The results of the statistical method of path analysis showed that the complete mediation model of psychological capital in the relationship between meaning in life and academic well-being (academic engagement and academic burnout) in adolescents had a good fit with the data. In sum, the results of this research, emphasizing the complete mediation model of psychological capital in the relationship between meaning in life and academic well-being in adolescents, supported the sufficiency of the conceptual inclusion of the comprehensive construct of psychological capital in explaining the causal link between the two realms of meaning in life and academic well-being in adolescents.این پژوهش با هدف آزمون مدل علّی میانجیگری سرمایة روانشناختی در رابطة بین معنا در زندگی و بهزیستی تحصیلی در نوجوانان انجام شد. در این پژوهش همبستگی، 302 نوجوان (158 پسر و 144 دختر) که با روش نمونهگیری دردسترس از بین یادگیرندگان متوسطة دوم منطقة 20 آموزش و پرورش شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1401 انتخاب شدند؛ به سیاهه مشغولیت تحصیلی (سالملاـ آرو و آپادایا، 2012)، سیاهة فرسودگی تحصیلی (سالملا ـ آرو، کیورا، لسکینن و نورمی، 2009)، پرسشنامه سرمایه روانشناختی تحصیلی (مارتینز، منیگل، کارمونا ـ هالتی و یوسف ـ مورگان، 2021) و پرسشنامة معنا در زندگی (استیگر، فرازیر، اُیشی و کالر، 2006) پاسخ دادند. نتایج روش آماری تحلیل مسیر نشان داد که مدل واسطهمندی کامل سرمایه روانشناختی در رابطة بین معنا در زندگی و بهزیستی تحصیلی (مشغولیت تحصیلی و فرسودگی تحصیلی) در نوجوانان با دادهها برازش مطلوبی داشت. در مجموع، نتایج این پژوهش با تاکید بر مدل واسطهمندی کامل سرمایة روانشناختی در رابطة معنا در زندگی با بهزیستی تحصیلی در نوجوانان از بسندگی شمول مفهومی سازة بسیط سرمایه روانشناختی در تبیین پیوند علّی بین دو قلمرو معنا در زندگی و بهزیستی تحصیلی در نوجوانان حمایت کرد.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_12323_58167d92b163d659f3dce104dcbccfce.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649713320250923Structural Model of Perceived Competence Based on Psychological Capital in Students: The Mediating Role of Academic Optimismمدل ساختاری شایستگی ادراکشده بر اساس سرمایه روانشناختی در دانشآموزان: نقش میانجی خوشبینی تحصیلی21301229910.30473/etl.2025.73446.4330FAمرضیهمشعل پوراستادیار، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانپریسایوسفیدانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، ایرانJournal Article20250115The aim of the present study was to investigate the structural relationships of perceived competence based on psychological capital in students: the mediating role of academic optimism. The research design was descriptive-correlational. The statistical population included all female students in the first year of high school of Khorramshahr city in the academic year 2023-2024, which was 696 people. For this purpose, 252 students selected using multi-stage cluster random sampling. For data collection, Harter's perceived competence questionnaire (1982), Luthans et al.'s psychological capital (2007), and Schoenen-Moran et al.'s academic optimism (2013) used. Data analysis performed using descriptive and inferential statistics and path analysis with SPSS-27 and AMOS-25. Based on the findings of this study, the proposed model of causal relationships between the aforementioned variables had an acceptable fit and psychological capital had a significant relationship indirectly and with the mediating role of academic optimism with perceived competence (β = 0.576, p < 0.01). Also, the path between psychological capital and academic optimism (β = 0.306, p < 0.01) and the path between academic optimism and perceived competence (β = 0.524, p < 0.01) were significant, but the path between psychological capital and perceived competence (β = 0.052, p > 0.05) was not significant. According to the findings of this study, it can be concluded that the structural relationship model between psychological capital and perceived competence with the mediating role of academic optimism has a good fit, and in order to improve students' perceived competence, it is necessary to pay attention to their psychological capital and academic optimism and take the necessary measures in educational planning.هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی روابط ساختاری شایستگی ادراکشده بر اساس سرمایه روانشناختی با نقش میانجی خوشبینی تحصیلی در دانشآموزان بود. طرح پژوهش، توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان دختر دوره متوسطه اول شهرستان خرمشهر در سال تحصیلی 1403-1402 بود که 696 نفر بودند. به این منظور 252 دانشآموز به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای شایستگی ادراکشده هارتر (1982)،<strong> </strong>سرمایه روانشناختی لوتانز و همکاران (2007) و خوشبینی تحصیلی اسچنن- موران و همکاران (۲۰۱۳) استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها به روش آمار توصیفی، استنباطی و تحلیل مسیر و با نرمافزارهای SPSS-27 و AMOS-25 انجام شد. براساس یافتههای این پژوهش، مدل روابط علّی بین متغیرهای مذکور، از برازش قابل قبولی برخوردار بود و سرمایه روانشناختی به صورت غیر مستقیم و با نقش میانجی خوشبینی تحصیلی با شایستگی ادراکشده رابطه معنادار داشت (576/0=β p<0.01). همچنین مسیر بین سرمایه روانشناختی و خوشبینی تحصیلی (306/0 =β p<0.01) و مسیر بین خوشبینی تحصیلی و شایستگی ادراکشده (524/0 =β p<0.01) معنادار بود؛ ولی مسیر بین سرمایه روانشناختی و شایستگی ادراکشده (052/0 =β p>0.05 ) معنادار نبود. با توجه به یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که مدل روابط ساختاری بین سرمایه روانشناختی و شایستگی ادراک شده با نقش میانجی خوشبینی تحصیلی از برازش مطلوبی برخوردار است و جهت بهبود شایستگی ادراکشده دانشآموزان ضروری است به سرمایه روانشناختی و خوشبینی تحصیلی آنها توجه شود و تدابیر لازم در برنامهریزیهای آموزشی در نظر گرفته شود.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_12299_6ace7b6dad449ddcb0607dd55cf1396c.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649713320250923The Moderating Role of Mindfulness in the Relationship Between Boredom and Academic Engagement Among High School Studentsنقش تعدیلگری ذهنآگاهی در رابطه بین ملالت و درگیری تحصیلی دانش-آموزان دوره متوسطه دوم31421230410.30473/etl.2025.73774.4355FAشیرینامامی آل آقادانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.عرفانبهرامیدانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.فضل الهمیراستاد، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.Journal Article20250211The present study aimed to investigate the moderating role of mindfulness in the relationship between boredom and academic engagement among high school students.
The present study was applied in terms of purpose and correlational in terms of method. The statistical population consisted of female high school students (second level) in Khorramabad during the 2024–2025 academic year, totaling 25994 students. From this population, 400 students selected as the sample through cluster random sampling using Cochran’s formula and participated in the study. The instruments included the Multidimensional State Boredom Scale by Fahlman et al. (2011), the Mindfulness Scale by Walach et al. (2006), and the Academic Engagement Questionnaire by Reeve (2013). The research data analyzed using correlational methods and hierarchical regression analysis.
The results showed that the relationship between boredom and academic engagement was negative and significant (r=-0.78, P<0.01) and mindfulness and academic engagement were positive and significant (r=0.66, P<0.01). The results of hierarchical regression analysis confirmed the moderating role of mindfulness in the relationship between boredom and academic engagement (R<sup>2</sup>=0.77; P<0.001).
According to the research findings, mindfulness, by moderating the relationship between boredom and academic engagement, can reduce the negative effect of boredom on academic engagement. Therefore, it is suggested that mindfulness-based training for students in schools be given attention by specialists.هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعدیلکنندۀ ذهنآگاهی در رابطۀ بین ملالت و درگیری تحصیلی در دانشآموزان دوره متوسطه دوم بود.<br />پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء پژوهشهای کاربردی و از نظر روش از نوع مطالعات همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش، دانشآموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر خرم آباد در سال تحصیلی 1404-1403 به تعداد 25994 نفر بودند که از بین آنها با استفاده از فرمول کوکران تعداد 400 نفر به صورت نمونهگیری خوشهای تصادفی به عنوان نمونه انتخاب و در پژوهش حاضر شرکت کردند. ابزارها شامل مقیاس چندبعدی حالت ملال فالمن و همکاران (2011)، مقیاس ذهنآگاهی والاش و همکاران (2006) و پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو (2013) بود. دادههای پژوهش با استفاده از روش همبستگی و رگرسیون سلسله مراتبی تحلیل شدند.<br />نتایج نشان داد که رابطه ملالت با درگیری تحصیلی منفی و معنادار (01/0P<، 78/0-=r) و ذهنآگاهی با درگیری تحصیلی مثبت و معنادار (01/0P<، 66/0=r) است. نتایج تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی، نقش تعدیلگری ذهنآگاهی را در رابطه بین ملالت و درگیری تحصیلی تأیید کرد (77/0R<sup>2</sup>=؛ 001/0>P).<br />با توجه به یافتههای پژوهش، ذهنآگاهی با تعدیلگری رابطه بین ملالت و درگیری تحصیلی میتواند موجب کاهش اثر منفی ملالت بر درگیری تحصیلی شود. لذا پیشنهاد میشود که آموزشهایی مبتنی بر ذهنآگاهی برای دانشآموزان در مدارس مورد توجه متخصصان قرار گیردhttps://etl.journals.pnu.ac.ir/article_12304_0d702d47316dfa40cf49ae87f878ce53.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649713320250923The Effectiveness of Artificial Intelligence Language Teaching with Conventional Methods on Learning Rate among Beginner Language Learnersاثربخشی آموزش زبان به روش هوش مصنوعی با روش رایج بر میزان یادگیری در بین زبانآموزان مبتدی43561230010.30473/etl.2025.73782.4356FAنازیلاخطیب زنجانیدانشیار، برنامهریزی آموزش از دور، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، ایران.مهساکریمیدانشجوی دکتری، برنامهریزی آموزش از راه دور، دانشگاه پیام نور، واحد امارات، امارات متحده عربی.0009-0000-3013-4702Journal Article20250211The present study aimed to determine the effectiveness of teaching English using artificial intelligence with conventional methods on the learning rate among beginner language learners. This research was applied in terms of its purpose and quantitative in terms of data type and was conducted using a quasi-experimental method with a pre-test-post-test design with a control group. The study population was English language learners from a non-governmental language institute, and the statistical sample of this study was 46 people who were placed in the experimental group (23 people) and the control group (23 people) through convenient sampling. The experimental group used ChatGPT artificial intelligence during the training period. Data collection was based on the CEFR questionnaire. The analysis of the obtained information performed through multivariate analysis of covariance. The research findings showed that teaching English using artificial intelligence using conventional method was effective on the learning rate among beginner language learners; in other words, teaching English using artificial intelligence increased the scores of the four skills of beginner language learners.پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش زبان انگلیسی به روش هوش مصنوعی با روش رایج بر میزان یادگیری در بین زبانآموزان مبتدی پرداخته است. این تحقیق به لحاظ هدف، کاربردی و از نوع دادهها، کمی بوده و با استفاده از روش نیمه آزمایشی از نوع طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل انجام شده است. جامعه مورد مطالعه، زبانآموز زبان انگلیسی یک موسسه زبان غیردولتی بود که نمونه آماری این پژوهش 46 نفر بودند که به صورت نمونهگیری در دسترس در گروه آزمایش (23 نفر) و گروه کنترل (23 نفر) قرار داده شدند. گروه آزمایش در طی دوره آموزش از هوش مصنوعی ChatGPT استفاده کردند. جمعآوری دادهها بر اساس پرسشنامه CEFR انجام پذیرفت. تجزیه و تحلیل اطلاعات بهدست آمده از طریق تحلیل کوواریانس چند متغیری انجام پذیرفت. یافتههای پژوهش نشان داد که آموزش زبان به روش هوش مصنوعی با روش رایج بر میزان یادگیری در بین زبانآموزان مبتدی موثر بوده است. به عبارت دیگر، آموزش زبان به روش هوش مصنوعی باعث افزایش نمرات مهارتهای چهارگانه زبانآموزان مبتدی شد.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_12300_3f70ec25fa217682c399368b26c6bdf1.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649713320250923Validation and Psychometric Properties of the Persian Version of the Flourishing Scale in Teachersاعتباریابی و ویژگیهای روانسنجی نسخه فارسی مقیاس بالندگی در معلمان55641229810.30473/etl.2025.74220.4379FAسیرانامینیکارشناسی ارشد. کارشناس علوم تربیتی. آموزش و پرورش. کردستان. ایرانفائزهزکی پورکارشناسی ارشد. کارشناس علوم تربیتی. آموزش و پرورش. همدان. ایرانعلیخدائیدانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.Journal Article20250405This study aimed to investigate the factor structure and psychometric properties of the Persian version of the Flourishing Scale in teachers. In this descriptive survey study, 303 second-year secondary school teachers (150 girls and 153 boys) from public schools in District 20 of Tehran selected using convenience sampling method and responded to the Flourishing Scale (Weiner et al., 2010), Teacher Emotion Inventory (Chen, 2016), Psychological Capital Questionnaire (Luthans et al., 2007), and Job-related Affective Well-Being Scale (Van Katwyk et al., 2000). The results of the confirmatory factor analysis statistical method empirically supported the single-factor structure of the flourishing scale in teachers. Also, the correlation between the flourishing scale and positive and negative emotions, the positive and negative affective subscales related to occupational well-being, and teachers' psychological capital supported the criterion validity of the scale. The internal consistency coefficient of the flourishing scale was obtained using Cronbach's alpha method and was equal to 0.92. Overall, the results of this study, by replicating the single-factor structure of the flourishing scale in Iranian teachers, while defending the validity of its underlying theoretical perspective, provided convincing evidence in support of the acceptability of the technical, validity, and reliability characteristics of the Persian version of the scale.این پژوهش با هدف بررسی ساختار عاملی و مشخصههای روانسنجی نسخة فارسی مقیاس بالندگی در معلمان انجام شد. در این پژوهش پیمایشی توصیفی، 303 معلم دورة دوم متوسطه (150 دختر و 153 پسر) از مدارس دولتی منطقة 20 شهر تهران با استفاده از روش نمونهگیری دردسترس انتخاب و به مقیاس بالندگی (واینر و همکاران، 2010)، سیاهه هیجان معلم (چن، 2016)، پرسشنامة سرمایة روانشناختی (لوتانز و همکاران، 2007) و مقیاس بهزیستی عاطفی وابسته به شغل (وتکاتویک و همکاران، 2000) پاسخ دادند. نتایج روش آماری تحلیل عاملی تاییدی از ساختار تکعاملی مقیاس بالندگی در معلمان، به طور تجربی حمایت کرد. همچنین، همبستگی بین مقیاس بالندگی با هیجانات مثبت و منفی، زیرمقیاسهای عاطفة مثبت و منفی مربوط به بهزیستی شغلی و سرمایة روانشناختی معلمان، از روایی ملاکی مقیاس مزبور حمایت کرد. ضریب همسانی درونی مقیاس بالندگی با استفاده از روش آلفای کرونباخ برابر با 92/0 به دست آمد. در مجموع، نتایج این پژوهش با تکرار ساختار تکعاملی مقیاس بالندگی در معلمان ایرانی، ضمن دفاع از اتقان دیدگاه نظری زیربنایی آن، شواهدی قانع کننده در حمایت از مقبولیتِ مشخصههای فنی روایی و پایایی نسخة فارسی مقیاس مزبور فراهم آورد.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_12298_47a3647a7736a2b04d49d02a65d25eb4.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649713320250923Causal Modeling of Teacher-Student Relationships and Peer Rejection with School Anxiety in Elementary School Students, with the Mediating Role of the Emotional Atmosphere at Schoolمدلیابی علی روابط معلم- دانشآموز و طرد همسالان با اضطراب مدرسهای در دانشآموزان ابتدایی با نقش میانجی جو عاطفی در مدرسه65821228510.30473/etl.2025.74618.4404FAسجادبشرپوراستاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.نیماصادقزاده بلیلدانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.حسینآشیانیدانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.Journal Article20250519Studying school anxiety leads to improved psychological and physical performance in students. The present study aimed to model the causal relationship between teacher-student relationships and peer rejection with school anxiety in elementary school students, with the mediating role of school emotional atmosphere. The present study based on the purpose and the data collection method was descriptive-correlational using structural equation modeling. The statistical population included 714 elementary school students in Nir city in the year 1403-1404. The statistical sample includes 250 people based on the Cochran formula, from fourth, fifth, and sixth-grade students, using cluster random sampling. Instruments used were Zakaria's Teacher-Student Relationship Questionnaire (2020), Dawael's Classroom Anxiety (2020), Scholes' School Climate (2020), and Tahmasian's Peer Exclusion (2005). Findings showed that the direct effect between peer rejection and school anxiety was positive and significant, and the direct path between school atmosphere and school anxiety was negative and significant. Also, the indirect effects of the teacher-student relationship and peer rejection through the mediation of school atmosphere with school anxiety were significant. The goodness-of-fit indices of the model confirmed through the coefficient of determination R2 and the predictive coefficient Q2. The results indicate that the emotional atmosphere in school can play an effective role in creating a favorable relationship between teacher and student and reducing school anxiety. Also, controlling peer rejection can effectively reduce school anxiety in students. It is recommended that appropriate applications be designed in educational centers and that necessary measures be taken.مطالعه در حوزۀ اضطراب مدرسهای منجر به بهبود عملکرد روانشناختی و جسمانی در دانشآموزان میشود. پژوهش حاضر با هدف مدلیابی علّی روابط معلم- دانشآموز و طرد همسالان با اضطراب مدرسهای در دانشآموزان ابتدایی با نقش میانجی جو عاطفی مدرسه انجام شد. پژوهش حاضر بر مبنای هدف و شیوه گردآوری اطلاعات، توصیفی- همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری شامل 714 نفر از دانشآموزان مقطع ابتدایی شهرستان نیر در سال 1404-1403 است. نمونۀ آماری شامل 250 نفر براساس فرمول کوکران، از دانشآموزان پایههای چهارم، پنجم و ششم بهصورت نمونهگیری تصادفی خوشهای بوده است. ابزار استفادهشده، پرسشنامههای رابطۀ معلم - دانشآموز زاکاریا (2020)، اضطراب کلاس درس داوائل (2020)، جو مدرسه اسکالز (2020) و طردشدگی از سوی همسالان طهماسیان (1384) بوده است. یافتهها نشان داد که اثر مستقیم بین طرد همسالان با اضطراب مدرسهای مثبت و معنادار و مسیر مستقیم بین جو عاطفی مدرسه با اضطراب مدرسهای منفی و معنادار بود. همچنین اثرات غیرمستقیم رابطۀ معلم- دانشآموز و طرد همسالان از طریق میانجیگری جو عاطفی مدرسه با اضطراب مدرسهای معنادار بود. شاخصهای نکویی برازش مدل از طریق ضریب تعیین R2 و ضریب پیشبینیکنندگی Q2 تایید شد. نتایج نشانگر آن است که جو عاطفی در مدرسه میتواند نقش موثری در ایجاد رابطۀ مطلوب در روابط معلم – دانشآموز و کاهش اضطراب مدرسهای داشته باشد. همچنین کنترل طرد همسالان میتواند در کاهش اضطراب مدرسهای در دانشآموزان موثر واقع شود. پیشنهاد میشود که در مراکز آموزش و پرورش برنامههای کاربردی مناسب طراحی شود و اقدامات لازم صورت گیرد.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_12285_6df3e7c54f986dd818eefd0e95fc56de.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649713320250923The Predictive Role of Executive Functions and Positive Metacognitive Beliefs in Academic Engagement: The Mediating Role of Cognitive Resilienceاثر پیشبینیکنندگی کارکردهای اجرایی و باورهای فراشناختی مثبت تحصیلی بر درگیری تحصیلی: بررسی نقش واسطهای تابآوری شناختی83981230310.30473/etl.2025.74605.4403FAمحمدعلیمحمدی فردانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانفاطمهخداپناهدانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.Journal Article20250518The present study aimed to test the fitness of a proposed structural model of academic engagement based on executive functions and positive metacognitive beliefs, with cognitive resilience acting as a mediating variable in university students. This research was applied in purpose and correlational-descriptive in nature, utilizing structural equation modeling (SEM). The statistical population consisted of all students at Iran University of Medical Sciences during the academic year 2024–2025. A sample of 208 students selected using cluster random sampling. Data collected using the Academic Engagement Questionnaire (Reeve, 2013), the Cognitive Resilience Scale (Smith, 2015), the Positive Metacognitive Beliefs Scale (Wells, 1997), and the Executive Function Scale (Barkley, 2011). SPSS-26 and SmartPLS software used for data analysis and model testing. The data analyzed using correlation matrix and structural equation modeling. Results revealed that executive functions (β = 0.20, p < .05), positive metacognitive beliefs (β = 0.18, p < .05), and cognitive resilience (β = 0.50, p < .001) had significant direct effects on academic engagement. Executive functions (β = 0.45, p < .001) and positive metacognitive beliefs (β = 0.39, p < .001) also significantly predicted cognitive resilience. Moreover, indirect effects through cognitive resilience were significant for both executive functions (β = 0.22, p < .001) and metacognitive beliefs (β = 0.19, p < .001) on academic engagement. These findings support the influential roles of cognitive and metacognitive capabilities in promoting academic engagement and underscore the importance of strengthening cognitive resilience through educational interventions.هدف از انجام این پژوهش، آزمون برازندگی مدل مفروض درگیری تحصیلی بر اساس کارکردهای اجرایی و باورهای فراشناختی مثبت با توجه به نقش میانجیگری تابآوری شناختی در دانشجویان بود. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و توصیفی از نوع همبستگی و مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ایران تشکیل میدهند که در سال 1404 - 1403 مشغول به تحصیل بودند. نمونهای به تعداد 208 نفر در نظر گرفته شد که به شیوه نمونهگیری تصادفی خوشهای انجام شد. به منظور جمعآوری داده از پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو (۲۰۱۳)، پرسشنامه تابآوری شناختی اسمیت (2015)، پرسشنامه باورهای فراشناختی مثبت ولز در سال (۱۹۹۷) و پرسشنامه کارکرد اجرایی بارکلی (۲۰۱۱) جهت جمعآوری اطلاعات استفاده کردیم. از نرمافزار 26 - spss و pls برای تحلیل دادهها و برازش مدل استفاده شد. دادهها به روش ماتریس همبستگی و مدلیابی معادلات ساختاری تحلیل شد. یافتهها نشان داد که شاخصهای ضریب استاندارد و مستقیم کارکردهای اجرایی (05/0 P< و 20/0=β)، باورهای فراشناختی مثبت (05/0 P< و 18/0=β) و تابآوری شناختی (001/0 P< و 50/0=β) بر درگیری تحصیلی اثر مستقیم و معنادار دارد. ضریب استاندارد و مستقیم کارکردهای اجرایی (001/0 P< و 45/0=β)، باورهای فراشناختی مثبت (001/0 P< و 39/0=β) بر تابآوری شناختی اثر مستقیم و معنادار دارد. مسیرهای غیرمستقیم از طریق تابآوری شناختی نیز معنادار بودند؛ بهگونهای که کارکردهای اجرایی (001/0 P< و 22/0=β) و باورهای فراشناختی (001/0 P< و 19/0=β) با واسطه تابآوری شناختی اثر غیرمستقیمی بر درگیری تحصیلی داشتند. یافتههای این پژوهش نقش مؤثر توانمندیهای شناختی و فراشناختی را در درگیری تحصیلی تأیید میکند و بر اهمیت تقویت تابآوری شناختی در مداخلات آموزشی تأکید دارد.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_12303_e7dda090aecc1cb4fefaba2fddf45c06.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649713320250923Modeling Academic Procrastination Based on Psychological Flexibility with the Mediating Role of Academic Hopeمدلیابی اهمالکاری تحصیلی براساس انعطافپذیری روانشناختی با نقش واسطهای امید تحصیلی991101232210.30473/etl.2025.74792.4413FAروحاللهصالحی تباردانشحوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.Journal Article20250602One of the primary objectives of any educational system is to enhance the academic level and learning ability of students. Some students face challenges during their educational journey, hindering their academic success. Among these challenges, academic procrastination stands out as a significant issue encountered by many students and learners. The aim of this research was to model academic procrastination based on psychological flexibility with academic hope as a mediating factor. From the perspective of the purpose and method of data collection, the approach is descriptive and of the type of correlational designs based on the structural equation modeling method. The statistical population of this study was all students of Farhangian University in Hamadan, including 2860 students in the academic year of 2023–2024. A sample of 242 students selected using multistage cluster sampling. Data collected using questionnaires measuring academic procrastination (Solomon & Rothblum, 1986), psychological flexibility (Isaac, 2014), and academic hope (Sohrabi & Samani, 2012).
The findings of this study indicate that academic hope and psychological flexibility have direct negative effect on academic procrastination. Moreover, psychological flexibility with the mediating role of academic hope, has negative indirect effect on academic procrastination. Psychological flexibility and academic hope are significant factors in reducing academic procrastination.
Therefore, it can be said that psychological flexibility and academic hope are factors that affect the reduction of academic procrastination, and these findings can be a model for intervention.یکی از مهمترین اهداف نظام آموزش و پرورش هر کشور ارتقای سطح علمی و توان تحصیلی دانشآموزان است. برخی از دانشآموزان در فرایند تحصیل با چالشهایی روبهرو میشوند که مانع موفقیت تحصیلی آنان میشود. از چالشهای اساسی که اکثر دانشآموزان و دانشجویان با آنها مواجه هستند، اهمالکاری تحصیلی است. هدف از این پژوهش، مدلیابی روابط ساختاری اهمالکاری تحصیلی براساس انعطافپذیری روانشناختی با نقش واسطهای امید تحصیلی بود. از منظر هدف و شیوه گردآوری اطلاعات رویکرد توصیفی و از نوع طرحهای همبستگی مبتنی بر روش مدلیابی معادلات ساختاری است. جامعة آماری این پژوهش کلیة دانشجویان دانشگاه فرهنگیان همدان، شامل 2860 دانشجو در سال تحصیلی 1404 -1403 بود. تعداد 242 دانشجو با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (۱۹۸۶)، انعطافپذیری روانشناختی ایژاک (2014) و امید تحصیلی سهرابی و سامانی (1390) استفاده شد.
یافتههای این پژوهش نشان داد که امید تحصیلی و انعطافپذیری روانشناختی بر اهمالکاری تحصیلی اثر منفی و مستقیم دارند. همچنین انعطافپذیری روانشناختی با واسطهگری امید تحصیلی بر اهمالکاری تحصیلی اثر منفی دارد.
در نتیجه میتوان گفت که انعطافپذیری روانشناختی و امید تحصیلی از عوامل اثرگذار بر کاهش اهمالکاری تحصیلی هستند و این یافتهها میتواند الگویی برای مداخله محسوب شود.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_12322_8ebaac9e01cb8b5d8a4ec2361bb3d763.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649713320250923Academic Satisfaction of High School Students: The Role of Positive Experiences in School in Mediating Academic Optimism, Academic Engagement, and School Attachmentرضایت تحصیلی دانشآموزان دبیرستانی: نقش تجارب مثبت در مدرسه با میانجیگری خوشبینی تحصیلی، درگیری تحصیلی و دلبستگی به مدرسه1111231237610.30473/etl.2025.70971.4185FAمهساکریمیکارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.علیزینالیدانشیار، گروه روانشناسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.Journal Article20240407The present study conducted to determine the role of positive experiences at school through academic optimism, academic engagement, and attachment to school on the model fit of academic satisfaction of high school students. This was a correlational descriptive study conducted with the statistical method of structural equation modeling. The statistical population of the research was all the high school students of the first and second term of Chaipare city (including 3352 students) in the academic year 1402-1401. The sample size determined by observing the minimum number of 372 people, according to Cohen's formula. The participants in the research selected by multi-stage cluster random sampling method. To collect data, the Academic Satisfaction Scale (Lent et al.; 2005), Positive Experiences at School Scale (Feuerlang et al.; 2014), Academic Optimism Scale (Schengen Moran et al.; 2013), and School engagement Measure (Fredericks et al. 1993) used. Data analysis performed using Amos24 and SPSS26 software and with the help of structural equation analysis. The results showed that positive experiences at school both directly and indirectly through academic optimism, academic engagement, and school attachment have a positive and significant effect on students' academic satisfaction (P<0.01). Therefore, according to the findings of the present research, by increasing the level of positive experiences at school, academic optimism, academic engagement and school attachment can be increased, and through that, students' academic satisfaction can be improvedپژوهش حاضر با هدف تعیین نقش تجارب مثبت در مدرسه از طریق خوشبینی تحصیلی، درگیری تحصیلی و دلبستگی به مدرسه بر برازش مدل رضایت تحصیلی دانشآموزان دبیرستانی انجام گرفت. این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود که با روش آماری مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش، تمامی دانشآموزان متوسطه دوره اول و دوم شهرستان چایپاره (شامل 3352 دانشآموز)، در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. برآورد حجم نمونه با رعایت حداقل تعداد، مطابق فرمول کوهن 372 نفر تعیین گردید. شرکتکنندگان در پژوهش به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای رضایت تحصیلی لنت و همکاران (2005)، تجارب مثبت در مدرسه فیورلانگ و همکاران (2014)، خوشبینی تحصیلی اسچنن- موران و همکاران (2013)، درگیری تحصیلی فردریکس و همکاران (2004) و دلبستگی به مدرسه موتون و همکاران (1993) استفاد شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای Amos24 و SPSS26 انجام شد. نتایج نشان داد که تجارب مثبت در مدرسه هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستیقیم از طریق خوشبینی تحصیلی، درگیری تحصیلی و دلبستگی به مدرسه بر رضایت تحصیلی دانشآموزان تأثیر مثبت و معنادار دارد (01/0P<). بنابراین مطابق یافتههای پژوهش حاضر با افزایش سطح تجارب مثبت در مدرسه، خوشبینی تحصیلی، درگیری تحصیلی و دلبستگی به مدرسه را میتوان افزایش داد و از آن طریق نیز میتوان رضایت تحصیلی دانشآموزان را ارتقا دادhttps://etl.journals.pnu.ac.ir/article_12376_c27ec5af6dce4b5dece2146998f8a8da.pdf