دانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649714120260522Comparison of the Effectiveness of Emotion Regulation Training and Self-Compassion Training on Emotional Control of Undergraduate Psychology Studentsمقایسه اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و آموزش شفقت به خود بر کنترل عواطف دانشجویان رشته روانشناسی مقطع کارشناسی9201308410.30473/etl.2026.75604.4473FAعلیرضامحمدزاده فاضلیدانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.0000-0002-4027-5581سید داودحسینی نسباستاد گروه روان شناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.معصومهآزمودهاستادیار گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.Journal Article20250827The aim of the present study was to compare the effectiveness of emotion regulation training and self-compassion training on the emotional control of undergraduate psychology students. This was a quasi-experimental study with a pre-test-post-test design with a control group. The statistical population of this study included all undergraduate psychology students at Islamic Azad University, Tabriz Branch in the academic year 1403-1404. Among them, 60 people selected using a purposive non-random sampling method and randomly divided into three groups (20 people in each group). Members of the emotion regulation training and self-compassion training groups received their specific intervention in 8 1.5-hour sessions, and the control group did not receive any treatment. All three groups answered the Williams et al. (1997) Emotional Control Questionnaire before and after the intervention. Data analysis performed using multivariate analysis of covariance and SPSS-24 software. The results of multivariate analysis of covariance showed that both interventions led to an increase in students' emotional control (P<0.001). Also, the results of the Bonferroni post hoc test showed that the effect of emotion regulation training on emotional control was greater than that of self-compassion training (P<0.001) and the effectiveness of self-compassion training was not significant compared to the control group (p>0.05). Based on the findings of this study, it can be concluded that emotion regulation training had a stronger and clearer effectiveness than self-compassion training in emotional control. Therefore, it is suggested that emotion regulation training be used to increase emotional control.هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و آموزش شفقت به خود بر کنترل عواطف دانشجویان رشته روانشناسی مقطع کارشناسی بود. این پژوهش از نوع نیمهتجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این مطالعه شامل کلیه دانشجویان رشته روانشناسی مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز در سال تحصیلی 1404-1403 بود. از بین آنها 60 نفر با روش نمونهگیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی به سه گروه تقسیم شدند (هر گروه 20 نفر). اعضای گروههای آموزش تنظیم هیجان و آموزش شفقت به خود، مداخله مختص خود را در 8 جلسه 5/1 ساعته دریافت کردند و گروه کنترل، درمانی دریافت نکرد. هر سه گروه، پیش و پس از مداخله به پرسشنامه کنترل عواطف ویلیامز و همکاران (1997) پاسخ دادند. تحلیل دادهها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرمافزار SPSS- 24 انجام شد. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که هر دو مداخله منجر به افزایش کنترل عواطف دانشجویان شدهاند (001/0>P). همچنین نتایج آزمون تعقیبی بونفرنی نشان داد که تأثیر آموزش تنظیم هیجان بر کنترل عواطف بیشتر از آموزش شفقت به خود بود (001/0>P) و اثربخشی آموزش شفقت به خود نسبت به گروه کنترل معنادار نبود (05/0p>). بر اساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که آموزش تنظیم هیجان اثربخشی قویتر و روشنتری نسبت به آموزش شفقت به خود در کنترل عواطف داشت. لذا پیشنهاد میشود از آموزش تنظیم هیجان جهت افزایش کنترل عواطف استفاده شود.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_13084_1b14544faca77ccc23516c52e5665f77.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649714120260522Construction and Validation of Perceived Parental Academic Expectations Questionnaireساخت و اعتباریابی پرسشنامه انتظارات تحصیلی ادراک شده والدین21341305010.30473/etl.2026.75959.4503FAابوالقاسمیعقوبیاستاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.زهراامیرآبادیدانش آموخته کارشناسی ارشد، روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.افشینافضلیدانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.محمدرضاذوقی پایداردانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.Journal Article20250926A B S T R A C T<br />Aim: Students' perception of their parents' levels of expectations toward them is considered an important factor in many educational domains. The present study aimed to develop and validate a questionnaire on perceived parental academic expectations. <br />Materials and Method: The research employed a mixed-methods (qualitative-quantitative) exploratory design. The statistical population in the qualitative section consisted of 10 experts and all available primary and secondary sources, theoretical foundations, and documents on the topic of parental academic expectations and perceived parental academic expectations. The quantitative population included all first-grade secondary school students in Hamedan city. For the qualitative sampling, content analysis was used. Quantitative sampling was performed using a multi-stage random cluster method, and the sample size, based on the maximum size in Krejcie & Morgan's table and the requirement for large samples in norm-finding studies, was 394 people. Data collection tools in the qualitative section involved document analysis, and in the quantitative section, a researcher-constructed questionnaire on perceived parental academic expectations was used. For data analysis, selective, axial, and open coding were used in the qualitative section, and exploratory and confirmatory factor analysis were used in the quantitative section.<br />Findings: The validity of the Perceived Parental Academic Expectations Questionnaire, with its 4 components (Progressivism ,,Academic grit, ,Desired Academic Performance, and Competitiveness/Superiority) and 21 items, was confirmed.<br />Conclusion: Researchers can use the designed questionnaire as a standardized tool to assess perceived parental academic expectations.چکیده<br />هدف: برداشت دانشآموزان از سطوح انتظارات والدین نسبت به خود، عاملی مهم در بسیاری از حوزه های آموزشی به حساب میآید. پژوهش حاضر با هدف ساخت و اعتباریابی پرسشنامه انتظارات تحصیلی ادراک شده والدین انجام شد.<br />مواد و روش ها:روش پژوهش آمیخته (کیفی-کمی) از نوع طرح اکتشافی بود جامعه آماری در بخش کیفی ۱۰ نفر متخصص و کلیه منابع، مبانی نظری و اسناد موجود دست اول و دوم در موضوع انتظارات تحصیلی والدین و انتظارات تحصیلی ادراکشده والدین و در بخش کمی کلیه دانش آموزان دوره اول متوسطه شهر همدان بودند. در نمونهگیری بخش کیفی از روش تحلیل محتوا استفاده شد. نمونه گیری در بخش کمی نیز به روش خوشه ای تصادفی مرحله ای انجام شد و حجم نمونه بر اساس حداکثر حجم در جدول کرجسی_مورگان و الزام استفاده از نمونههای بزرگ در مطالعات هنجاریابی ۳۹۴ نفر بود. ابزارجمع آوری داده ها در بخش کیفی بررسی اسناد و در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته انتظارات تحصیلی ادراکشده والدین بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها در بخش کیفی از کدگذاری انتخابی، محوری و باز و در بخش کمی از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی استفاده شد.<br />یافته ها:اعتبار پرسشنامه انتظارات تحصیلی ادراک شده والدین با 4 مولفه پیشرفت خواهی، ثبات قدم در تحصیل، عملکرد تحصیلی مطلوب و رقابت/برتری جویی و 21 گویه تایید شد.<br />بحث و نتیجه گیری:پژوهشگران میتوانند از پرسشنامه طراحی شده جهت سنجش انتظارات تحصیلی ادراک شده والدین، به عنوان یک ابزار استاندارد استفاده کنند.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_13050_e858895e20c2ab65605a87eb0c1a4c8a.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649714120260522Developing an Model of Academic Resilience Based on Basic Psychological Needs with the Mediation of Academic Self-Concept in First-Grade High School Studentsتدوین مدل تابآوری تحصیلی بر اساس نیازهای بنیادین روانشناختی با میانجیگری خودپنداره تحصیلی در دانشآموزان دوره متوسطه اول35461303810.30473/etl.2026.76064.4510FAسعیدمظلومیاندانشیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.اکرمملک زادهاستادیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.سعیداخلاق عالیدانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.Journal Article20251008The aim of the present study was to develop a model of academic resilience based on basic psychological needs, with the mediating role of academic self-concept. The research method was descriptive-correlational. The statistical population included all lower secondary school students in Arzhan District (Kouhmareh Sorkhi) during the 2022–2023 academic year. A total of 325 students selected using cluster random sampling and responded to the Academic Resilience Questionnaire (Samuels, 2004), the Basic Psychological Needs Questionnaire (Deci & Ryan, 2000), and the Academic Self-Concept Questionnaire (Chen & Thompson, 2004). Data analyzed using descriptive statistics and structural equation modeling through SPSS version 27 and AMOS version 26.
The findings indicated that basic psychological needs—including the need for autonomy, the need for competence, and the need for relatedness—play a positive and significant role in predicting students’ academic resilience, and that academic self-concept had a significant mediating role. Based on the findings of this study, it can be concluded that the model of academic resilience grounded in basic psychological needs, with the mediating role of academic self-concept among lower secondary school students, demonstrates good model fit. The results highlight that attention to the satisfaction of students’ basic psychological needs and the enhancement of their academic self-concept plays a crucial role in promoting academic resilience. Therefore, in order to improve students’ academic resilience, it is essential for educational planners and practitioners to consider appropriate strategies aimed at fulfilling psychological needs and strengthening academic self-concept in the design and implementation of educational and instructional programs.هدف از پژوهش حاضر تدوین مدل تابآوری تحصیلی بر اساس نیازهای بنیادین روانشناختی با نقش میانجی خودپنداره تحصیلی بود. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعۀ آماری این پژوهش شامل تمامی دانشآموزان مقطع متوسطه اول منطقه ارژن (کوهمره سرخی) در سال تحصیلی 1402-1401 بود. تعداد 325 نفر از این دانشآموزان به شیوه نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند که به پرسشنامه تابآوری تحصیلی (ساموئلز، 2004)، پرسشنامه نیازهای روانشناختی بنیادین (دسی و رایان، 2000) و پرسشنامه خودپنداره تحصیلی (چن و تامپسون، 2004) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از آمار توصیفی و روش مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار SPSS27 و AMOS26 تجزیه وتحلیل شد. یافتههای پژوهش نشان داد که نیازهای بنیادین روانشناختی شامل نیاز به خودمختاری، نیاز به شایستگی و نیاز به ارتباط، نقش مثبت و معناداری در پیشبینی تابآوری تحصیلی دانشآموزان دارند و خودپنداره تحصیلی نقش میانجی معناداری داشت. با توجه به یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که مدل تابآوری تحصیلی بر اساس نیازهای بنیادین روانشناختی با نقش میانجی خودپنداره تحصیلی در دانشآموزان دوره متوسطه اول از برازش مطلوبی برخوردار است. نتایج نشان میدهد که توجه به ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی دانشآموزان و تقویت خودپنداره تحصیلی آنان نقش مهمی در ارتقای تابآوری تحصیلی ایفا میکند. بنابراین بهمنظور افزایش تابآوری تحصیلی دانشآموزان، ضروری است برنامهریزان و دستاندرکاران آموزشی تدابیر لازم را در جهت تأمین نیازهای روانشناختی و بهبود خودپنداره تحصیلی در طراحی و اجرای برنامههای آموزشی و تربیتی مدنظر قرار دهند.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_13038_4fa33fc8f6f08c5153724bbb242f71a8.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649714120260522Dublin Anti‑Bullying Self‑Efficacy Scale for Teachers (DABSE‑T): A Validation Studyمقیاس خودکارآمدی ضد قلدری دوبلین برای معلمان: یک مطالعه روایابی47581302410.30473/etl.2026.76209.4526FAفهیمهاحمدی برچلوئیدانشجوی دکتری تربیتی، گروه روانشناسی تربیتی و شخصیت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.امیدشکریاستادیار، گروه روانشناسی کاربردی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.رضاقربان جهرمیاستادیار، گروه روانشناسی تربیتی و شخصیت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.جلیلفتح ابادیدانشیار، گروه روانشناسی کاربردی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.Journal Article20251020Evidence has shown that the development of anti-bullying programs to prevent and intervene in the increasing phenomenon of peer violence in schools accompanied by a special focus on the role of teacher self-efficacy. Undoubtedly, in order to understand the role of teacher anti-bullying self-efficacy in determining the effectiveness of anti-bullying psychoeducational interventions in schools, access to a theoretical framework and measurement instruments is essential. Therefore, this study aimed to investigate the factor structure and psychometric properties of the Persian version of the Dublin Anti‑bullying Self‑Efficacy Scale for Teachers (DABSE‑T). In this descriptive survey study, 500 first-year secondary school teachers (250 females and 250 males) from public schools in District 11 of Tehran selected using convenience sampling method and responded to the Dublin Anti‑bullying Self‑Efficacy Scale for Teachers (Feijóo et al., 2025), the Flourishing Scale (Weiner et al., 2010) and the Psychological Capital Questionnaire (Luthans et al., 2007). The results of the confirmatory factor analysis statistical method empirically supported a factor structure including five dimensions of identification, urgency, responsibility, knowledge, and reporting in the anti-bullying self-efficacy scale for teachers. Also, the correlation between the dimensions of the anti-bullying self-efficacy scale with the dimensions of teachers' psychological capital and their professional development supported the criterion validity of the scale. The internal consistency coefficients of the scale dimensions obtained using Cronbach's alpha method in the range of 0.79 to 0.89. Overall, the results of this study, by replicating the five-factor structure of the DABSE‑T, while supporting the validity of its underlying theoretical perspective, provided convincing evidence in support of the acceptability of the technical, validity, and reliability characteristics of the Persian version of the scaleشواهد نشان دادهاند که توسعة برنامههای ضد قلدری برای پیشگیری و مداخلة در پدیدة فزایندة خشونت همسال در مدرسه، با تمرکزی ویژه بر نقش خودکارآمدی معلم همراه است. بیشک، با هدف اطلاع از نقش خودکارآمدی ضد قلدری معلم در تعیین اثربخشی مداخلات روانی آموزشی ضد قلدری در مدارس، دسترسی به چهارچوبی نظری و ابزاری اندازهگیری الزامی است. بنابراین این پژوهش با هدف تعیین ساختار عاملی و مشخصههای روانسنجی نسخة فارسی مقیاس خودکارآمدی ضد قلدری دوبلین برای معلمان، انجام شد. در این پژوهش توصیفی ـ همبستگی، 500 معلم دورة اول متوسطه (250 زن و 250 مرد) از مدارس دولتی منطقة 11 شهر تهران با استفاده از روش نمونهگیری دردسترس انتخاب و به مقیاس خودکارآمدی ضد قلدری دوبلین برای معلمان (فیجو و همکاران، 2025)، مقیاس بالندگی (واینر و همکاران، 2010) و پرسشنامة سرمایة روانشناختی (لوتانز و همکاران، 2007) پاسخ دادند. نتایج روش آماری تحلیل عامل تاییدی از ساختار عاملی با شمول پنج بُعد شناسایی، فوریت، مسئولیتپذیری، دانش و گزارشدهی در مقیاس خودکارآمدی ضد قلدری برای معلمان، به طور تجربی حمایت کرد. همچنین، همبستگی بین وجوه چندگانة مقیاس خودکارآمدی ضد قلدری با ابعاد سرمایة روانشناختی معلمان و بالندگی حرفهای آنها، از روایی ملاکی مقیاس مزبور حمایت کرد. ضرایب همسانی درونی ابعاد مقیاس با استفاده از روش آلفای کرونباخ در دامنة 79/0 تا 89/0 به دست آمد. در مجموع، نتایج این پژوهش با تکرار ساختار پنجعاملی مقیاس خودکارآمدی ضد قلدری دوبلین برای معلمان ایرانی، ضمن دفاع از اتقان زیربنای نظری آن، شواهدی قانعکننده در حمایت از مقبولیت مشخصههای فنی روایی و پایایی نسخة فارسی مقیاس مزبور، فراهم آورد.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_13024_be3a6c71100ac4b634546edb8372bb9d.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649714120260522Meta-Analysis of the Effectiveness of Cognitive Game-Based Interventions on the Working Memory of Students with Learning Disabilitiesفراتحلیل اثربخشی مداخلات مبتنی بر بازیدرمانی شناختی بر حافظه کاری دانشآموزان دارای اختلال یادگیری59701309310.30473/etl.2026.76841.4561FAاسماعیلسلیمانیدانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.مهدیچیت سازدانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.Journal Article20251216The present study aimed to conduct a meta-analysis to estimate the overall effect size, determine the degree of heterogeneity among results, and evaluate the robustness and generalizability of cognitive play therapy–based interventions on the working memory of students with learning disabilities. Given inconsistencies observed in previous research findings, this study sought to provide a comprehensive and precise estimation of the effect size by systematically synthesizing existing empirical evidence. The statistical population consisted of studies conducted over the past twenty years (from 2005 to 2025 internationally and from 1384 to 1404 in Iran) meeting the required methodological criteria. Based on predefined inclusion and exclusion criteria, eligible studies selected and their data extracted for analysis. The Comprehensive Meta-Analysis (CMA) version 2 software and Hedges’ g index used to combine results and calculate effect sizes. The findings indicated that cognitive play therapy–based interventions have a significant effect on improving the working memory of students with learning disabilities. Specifically, the pooled effect size in the random-effects model reported to be in the moderate to large range, while the fixed-effects model also demonstrated a positive and statistically significant effect. Furthermore, the results of sensitivity analyses, publication bias assessments, and funnel plot inspections supported the stability and reliability of the findings. Overall, the results indicate that cognitive play therapy–based interventions significantly enhance working memory in students with learning disabilities. These findings suggest that cognitive play therapy is an effective, evidence-based approach in educational and cognitive rehabilitation settingsهدف پژوهش حاضر، انجام یک فراتحلیل بهمنظور برآورد اندازه اثر کلی، تعیین میزان ناهمگنی نتایج، ارزیابی پایداری یافتهها و قابلیت تعمیم اثربخشی مداخلات مبتنی بر بازیدرمانی شناختی بر حافظه کاری دانشآموزان دارای اختلال یادگیری بود. با توجه به ناهمخوانی نتایج پژوهشهای پیشین، در این مطالعه تلاش شد با ترکیب نظاممند یافتههای تجربی موجود، برآوردی جامع و دقیق از اندازه اثر این مداخلات ارائه گردد. جامعه آماری شامل پژوهشهای انجامشده طی بیست سال گذشته (1384 تا 1404 در ایران و 2005 تا 2025 در سطح بینالمللی) بود که به لحاظ روششناسی شامل شرایط لازم بودند. بر اساس ملاکهای ورود و خروج تعیینشده، مطالعات واجد شرایط انتخاب و دادههای آنها استخراج گردید. برای ترکیب نتایج و محاسبه اندازه اثر از نرمافزار CMA2 و شاخص g هجز استفاده شد. نتایج نشان داد که مداخلات مبتنی بر بازیدرمانی شناختی تأثیر معناداری بر بهبود حافظه کاری دانشآموزان دارای اختلال یادگیری دارند؛ بهطوریکه اندازه اثر ترکیبی در مدل تصادفی در دامنه متوسط تا بزرگ گزارش شد و در مدل ثابت نیز اندازه اثر مثبت و معنادار بود. نتایج تحلیل حساسیت، سوگیری انتشار و نمودار قیفی نیز بیانگر پایداری و قابلیت اعتماد یافتهها بودند. بر این اساس میتوان نتیجه گرفت که مداخلات مبتنی بر بازیدرمانی شناختی، بهطور معناداری موجب بهبود حافظه کاری دانشآموزان دارای اختلال یادگیری میشوند. این یافتهها نشان میدهد که بازیدرمانی شناختی میتواند بهعنوان یک رویکرد مؤثر و مبتنی بر شواهد، بهطور هدفمند در آموزش و توانبخشی شناختی دانشآموزان دارای اختلال یادگیری استفاده شود.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_13093_81c87cd52468835ad75aec88d2513228.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649714120260522Developing a Structural Model of the Relationship Between Knowledge Sharing and Acceptance and Refusal of Educational Help-Seeking Through Attitudes, Subjective Norms, Perceived Behavioral Control, and Behavioral Intention in Teachers Based on the Theory of Planned Behaviorتدوین مدل ساختاری رابطه اشتراکگذاری دانش با پذیرش و امتناع از کمکطلبی آموزشی از طریق نگرشها، هنجارهای ذهنی، کنترل رفتاری ادراکشده و قصد رفتاری در معلمان براساس نظریه رفتار برنامهریزیشده71841308510.30473/etl.2026.77678.4602FAحمیدفرامرزیدکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.Journal Article20260331The purpose of the present study was to develop a structural model of the relationship between knowledge sharing and acceptance and refusal of educational help-seeking through attitudes, subjective norms, perceived behavioral control, and behavioral intention in teachers based on the theory of planned behavior. The statistical population of the present study included all junior high school teachers in Karaj in the academic year 2024-2025. From this population, 510 teachers selected by simple random sampling. Educational help-seeking questionnaires, knowledge sharing questionnaire, and planned behavior questionnaire used to collect research data. The evaluation of the proposed model carried out using structural equation modeling with SPSS version 22 and AMOS version 21 software. Based on the findings, the aforementioned causal relationship model had a good fit. The results of the study showed that in the proposed model, three paths were not significant and eliminated in the final model. Also, all indirect hypotheses approved. The results of the study showed that behavioral, normative, and control beliefs and the desire to share knowledge directly and indirectly (attitudes, mental norms, perceived behavioral control, and behavioral intention) had a positive relationship with the acceptance of educational help-seeking, but behavioral, normative, and control beliefs and the desire to share knowledge, both directly and indirectly (attitudes, mental norms, perceived behavioral control, and behavioral intention), had a negative relationship with the refusal of educational help-seeking.هدف از انجام پژوهش حاضر، تدوین مدل ساختاری رابطه اشتراکگذاری دانش با پذیرش و امتناع از کمکطلبی آموزشی از طریق نگرشها، هنجارهای ذهنی، کنترل رفتاری ادراکشده و قصد رفتاری در معلمان براساس نظریه رفتار برنامهریزیشده بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی معلمان مقطع متوسطه اول شهر کرج در سال تحصیلی 1405-1404 بود. از این جامعه، تعداد 510 معلم به شیوه تصادفی ساده انتخاب شدند. برای جمعآوری دادههای پژوهش، از پرسشنامههای کمکطلبی آموزشی، پرسشنامه اشتراک دانش و پرسشنامه رفتار برنامهریزیشده استفاده شد. ارزیابی مدل پیشنهادی با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرمافزارهای SPSS ویراست 22 و AMOS ویراست 21 انجام گرفت. براساس یافتههای بهدستآمده، مدل روابط علی مذکور از برازش خوبی برخوردار بود. نتایج پژوهش نشان داد که در مدل پیشنهادی، سه مسیر معنادار نبود که در مدل نهایی حذف شدند. همچنین، تمامی فرضیههای غیر مستقیم تایید شد. نتایج پژوهش نشان داد که باورهای رفتاری، هنجاری و کنترلی و تمایل به اشتراکگذاری دانش به صورت مستقیم و غیرمستقیم (نگرشها، هنجارهای ذهنی، کنترل رفتاری ادراکشده و قصد رفتاری) با پذیرش کمکطلبی آموزشی رابطه مثبت داشتند؛ اما باورهای رفتاری، هنجاری و کنترلی و تمایل به اشتراکگذاری دانش چه به صورت مستقیم و چه به صورت غیرمستقیم (نگرشها، هنجارهای ذهنی، کنترل رفتاری ادراکشده و قصد رفتاری) با امتناع از کمکطلبی آموزشی رابطه منفی داشتند.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_13085_b5ce1eb83966a21ecd207cb0543f97b0.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649714120260522Investigating the Relationship between Belief in Locus of Control and Academic Self-Concept; The Mediating Role of Academic Self-Efficacyبررسی رابطۀ باور به منبع کنترل و خودپندارۀ تحصیلی؛ نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی84941314710.30473/etl.2026.76610.4550FAفریبرزصدیق ارفعیدانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.نوشینصفائیانکارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.مریمطالبی بادیکارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.Journal Article20251126The present study conducted with the aim of investigating the relationship between locus of control beliefs and academic self-concept, considering the mediating role of academic self-efficacy, among students at the University of Kashan during the 2024–2025 academic year. This study employed a quantitative approach and utilized structural equation modeling (SEM). The statistical population comprised 1700 students from the Faculties of Humanities and Law at the University of Kashan, from which 270 individuals selected via convenience sampling. The Rotter Locus of Control Scale (1966), the Liu and Wang Academic Self-Concept Questionnaire (2005), and the Norouzi et al. Academic Self-Efficacy Questionnaire (2013) distributed among them; after excluding incomplete data, the responses from 230 participants entered into the analysis process. The results indicated that belief in an external locus of control had a significant negative relationship with academic self-concept (β = -0.213) and academic self-efficacy (β = -0.382). Furthermore, academic self-efficacy exhibited a strong, positive relationship with academic self-concept (β = 0.789). The mediation analysis further revealed that academic self-efficacy played a significant mediating role in the relationship between external locus of control and academic self-concept (β = -0.301). The findings suggest that a tendency toward an external locus of control can negatively affect one's academic self-image by undermining self-efficacy, whereas enhancing self-efficacy can mitigate the adverse effects of external control and bolster students' academic self-concept. Accordingly, designing educational and psychological interventions aimed at reinforcing self-efficacy beliefs could lead to improved self-concept and enhanced academic motivation among students.پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه باور به منبع کنترل و خودپندارۀ تحصیلی با درنظرگرفتن نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی در میان دانشجویان دانشگاه کاشان در سال تحصیلی 1404-1403 انجام شد. این مطالعه از نوع کمی و در قالب مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل ۱۷۰۰ دانشجوی دانشکدههای علوم انسانی و حقوق دانشگاه کاشان بود که تعداد 270 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و پرسشنامه منبع کنترل راتر (1966)، پرسشنامه خودپنداره تحصیلی لیو و وانگ (2005) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی نوروزی و همکاران (1392) بین آنها توزیع شد؛ پس از حذف دادههای ناقص، دادههای 230 نفر وارد فرایند تحلیل شد. نتایج نشان داد که باور به منبع کنترل بیرونی با خودپنداره تحصیلی (213/0-=β) و خودکارآمدی تحصیلی (282/0-=β)، رابطه منفی و معناداری دارد. همچنین خودکارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و قوی با خودپنداره تحصیلی داشت (789/0-=β). آزمون میانجیگری نیز حاکی از آن بود که خودکارآمدی تحصیلی نقش واسطهای معناداری در رابطه بین منبع کنترل بیرونی و خودپنداره تحصیلی ایفا میکند (301/0-=β). یافتهها بیانگر آن است که گرایش به منبع کنترل بیرونی میتواند با تضعیف خودکارآمدی، تصویر تحصیلی فرد را منفی کند، درحالیکه ارتقای خودکارآمدی قادر است اثرات منفی کنترل بیرونی را کاهش دهد و خودپنداره تحصیلی دانشجویان را تقویت نماید. بر این اساس، طراحی مداخلات آموزشی و روانشناختی برای تقویت باورهای خودکارآمدی میتواند به بهبود خودپنداره و ارتقای انگیزش تحصیلی دانشجویان منجر شود.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_13147_23fe317226ccb3c5c447d2f0e5ffbce6.pdfدانشگاه پیام نورفصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی3060-649714120260522Model of Attitude Towards Virtual Education Based on Digital Literacy with the Mediating Role of Knowledge Sharing in Secondary School Teachersمدل نگرش به آموزش مجازی بر اساس سواد دیجیتالی با نقش واسطهای تسهیم دانش در معلمان دوره متوسطه951081312910.30473/etl.2026.73077.4314FAعلیعبدیدانشیار گروه علومتربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه پیامنور، تهران، ایرانفرامرزسهیلیدانشیار گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه پیامنور، تهران، ایراناعظمازهردانش آموخته گروه علومتربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه پیامنور، تهران، ایرانJournal Article20241215This study aimed to determine the fit of the conceptual model of attitude towards virtual education based on digital literacy with the mediating role of knowledge sharing with the empirical model. The study is applied in terms of its purpose and descriptive-correlational in terms of its implementation method. The statistical population included all secondary school teachers in Kermanshah in the academic year 2023-2024, totaling 4448 people. The sample size determined based on GPower software and estimated at 280 people, who selected using the convenience sampling method. The research tools included the digital literacy questionnaires of Rodriguez et al., the attitude towards virtual education questionnaire of Vatanparast, Royani and Ghasemi, and the knowledge sharing questionnaire of Kim and Lee. The reliability of the questionnaires obtained through Cronbach's alpha of 0.828 for the attitude towards virtual education questionnaire, 0.907 for digital literacy, and 0.849 for knowledge sharing. The results showed that digital literacy has a positive and significant effect on attitudes towards virtual education and knowledge sharing. Knowledge sharing has a positive and significant effect on attitudes towards virtual education. Digital literacy has a positive and significant effect on attitudes towards virtual education with the mediating role of knowledge sharing. Also, the conceptual model of attitudes towards virtual education based on digital literacy with the mediating role of knowledge sharing fits the empirical model. Therefore, teachers with digital literacy can understand and cultivate new ideas and will play an effective role in producing knowledge, transferring and utilizing it, as well as in accepting, developing capabilities and attitudes towards virtual education to develop education goals.هدف از این پژوهش تعیین میزان برازش مدل مفهومی نگرش به آموزش مجازی بر اساس سواد دیجیتالی با نقش واسطهای تسهیم دانش با مدل تجربی بود. پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ شیوه گردآوری دادهها توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان دوره متوسطه دوم شهر کرمانشاه در سال تحصیلی 1403-1402 به تعداد 4448 نفر بود. حجم نمونه بر اساس نرمافزار جی پاور تعیین و 280 نفر برآورد گردید که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای سواد دیجیتال رودریگوئز و همکاران، نگرش به آموزش مجازی وطنپرست، رویانی و قاسمی و تسهیم دانش کیم و لی بود. پایایی پرسشنامهها از طریق آلفای کرونباخ برای پرسشنامه نگرش به آموزش مجازی 828/0، سواد دیجیتال 907/0 و تسهیم دانش 849/0 به دست آمد. نتایج نشان داد که سواد دیجیتالی بر نگرش به آموزش مجازی و تسهیم دانش اثر مثبت و معناداری دارد. تسهیم دانش بر نگرش به آموزش مجازی اثر مثبت و معناداری دارد. سواد دیجیتالی بر نگرش به آموزش مجازی با نقش میانجی تسهیم دانش اثر مثبت و معناداری دارد. همچنین، مدل مفهومی نگرش به آموزش مجازی بر اساس سواد دیجیتال با نقش واسطهای تسهیم دانش با مدل تجربی برازش دارد. بنابرابن معلمان برخوردار از سواد دیجیتالی دارای قوه درک و قابلیت پرورش ایدههای جدید بوده و نقش مؤثری در تولید دانش، انتقال و بهرهبرداری از آن و همچنین در پذیرش، توسعه قابلیتها و نگرش به آموزش مجازی جهت توسعه اهداف آموزش و پرورش خواهند داشت.https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_13129_2226012b0ae0af4b65959628de136f78.pdf