دانشگاه پیام نور فصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی 3060-6497 4 13 1970 01 01 Developing Design Framework of Eduational Game for Types of Cognitive Domain Subjects in Micro Level with Inductive Content Analysis and Eval-uation of its Effectiveness in Concept Learning تدوین چهارچوب طراحی بازی‌های رایانه‌ای آموزشی موضوعات شناختی در سطح خرد با روش تحلیل محتوا استقرایی و بررسی میزان اثربخشی آن در یادگیری مفاهیم 7 20 2994 FA حسین دهقانزاده دانشجوی دکتری، تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی خدیجه علی‌آبادی دانشیار، تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی حجت دهقانزاده دانشجوی دکتری، تکنولوژی آموزشی، دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2016 08 31 The aim of this research was to develop design framework of educational game for types of cognitive domain subjects in micro level and evaluation of its effectiveness in concepts learning. To achieve this goal mixed method research was used. To obtain the framework and its evaluation, in the qualitative method inductive analysis and in the quantitative, survey method was used. Also for extrinsic evaluation of the framework in facts learning, experimental research with control group have been used. From qualitative analysis about computer games elements, 32 game mechanics extracted. To intrinsic evaluation of proposed framework, this framework with its explaining appendix have been send for 25 instructional and digital game specialists. The results of evaluation showed that the proposed framework for cognitive domain subjects have appropriate authenticity. Also to extrinsic or effectiveness evaluation, proposed framework experimented on 38 students in control and experimental groups with pre and posttests. Results of covariance analysis showed that there is significant difference between the game has been designed on the basis of the proposed framework and existing game. هدف پژوهش حاضر، تدوین چهارچوب طراحی بازی‌های رایانه‌ای برای یادگیری انواع موضوع‌های شناختی و بررسی میزان اثربخشی آن در یادگیری مفاهیم بود. برای رسیدن به این هدف از روش تحقیق ترکیبی استفاده شد. در بخش کیفی برای به دست آوردن چهارچوب از تحلیل محتوای استقرایی و در بخش کمی برای اعتبار یابی درونی از نظر متخصصان به روش پیمایشی پرسش‌نامه‌ای و همچنین برای ارزیابی اعتبار بیرونی از روش آزمایشی پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده شد. با تحلیل داده‌های مربوط به مکانیک‌های بازی‌های رایانه‌ای، 32 مکانیک مهم بازی‌های رایانه‌ای استخراج شد و با آموزش انواع موضوعات شناختی مطابقت داده شد. مکانیک‌های پیشنهاد شده جهت اعتباریابی درونی به 25 متخصص آموزش و بازی‌سازی ارسال شد و نتایج تحلیل حاصل از ارزیابی اعتبار درونی چهارچوب نشان داد که چهارچوب پیشنهادی برای آموزش موضوعات شناختی از اعتبار مناسب و خوبی برخوردار است. همچنین جهت به دست آوردن اعتبار بیرونی چهارچوب پیشنهادی در یادگیری مفاهیم، بر روی 38 دانش‌آموز در گروه‌های کنترل و گواه اجرا شد. نتایج تحلیل کواریانس برای بررسی میزان اثربخشی و اعتباریابی بیرونی نیز نشان داد که بین بازی طراحی شده بر اساس چهارچوب پیشنهادی و بازی موجود، تفاوت معناداری وجود دارد.

https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_2994_bd02bba3ad44daebfdd1783f5ca32916.pdf

دانشگاه پیام نور فصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی 3060-6497 4 13 1970 01 01 The Effect of Jigsaw Cooperative Learning Method on Students' basic Psy-chological Needs تأثیر روش یادگیری مشارکتی جیگ‌ساو بر نیازهای اساسی روان‌شناختی دانش‌آموزان 21 30 2995 FA فیروزه سپهریان آذر دانشیار، روان‌شناسی، دانشگاه ارومیه Journal Article 2016 08 31 The aim of current study was to investigate the effect of the jigsaw classroom on satisfaction of students' basic psychological needs (Autonomy, Competence and relatedness). Research method was quasi experimental with pre and post test and control group. To achieve our aim, first, the female students in two junior high school classes (n=51) were selected by using available samples. Then, one of classes (with 26 students), were selected randomly as experimental group and were taught chemistry in Jig Saw method. And for the other group (25 student), lecture method was used. Basic psychological needs questionnaire was used for the groups before and after intervention. Analysis of the data involved both descriptive and inferential statistics including means, standard deviations and co-variance analyses. The findings indicated that, jig saw method has positive effect on need for autonomy, relatedness and competence. In general research finding supported self-determination theory and indicated that autonomy supportive environments such as jig saw instructional method has positive effect on basic psychological needs satisfaction. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر کلاس درس جیگ‌ساو بر برآورده شدن نیازهای روان‌شناختی دانش‌آموزان (نیاز به خودمختاری، شایستگی و ارتباط) است. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی بود و در اجرای آن از طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جهت دست‌یابی به اهداف پژوهش، ابتدا دانش‌آموزان دو کلاس سوم دبیرستان دخترانه (51 نفر) با استفاده از نمونه‌های در دسترس انتخاب شدند؛ سپس به شیوة کاملاً تصادفی، دانش‌آموزان یک کلاس، آموزش درس شیمی را به روش جیگ‌ساو (26 دانش‌آموز) و دانش‌آموزان کلاس دیگر (25 دانش‌آموز) این درس را به روش سخنرانی تجربه کردند. آزمون نیازهای روان‌شناختی قبل و بعد از مداخله برای گروه‌ها اجرا گردید. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش‌ها و تکنیک‌های آماری توصیفی و استنباطی مختلف از جمله روش‌های آماری میانگین، انحراف استاندارد، تحلیل کواریانس استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که روش جیگ‌ساو اثر مثبتی بر نیاز به خودمختاری و ارتباط و شایستگی دارد. به طور کلی یافته‌های پژوهش از نظریة خودتعیین‌گری حمایت کردند و نشان دادند که محیط‌های حامی خودمختاری از قبیل روش تدریس جیگ‌ساو اثر مثبتی بر برآورده شدن نیازهای روان‌شناختی اساسی دارند.

https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_2995_c2671b0c4165e284abcbba3b5b2e9fd1.pdf

دانشگاه پیام نور فصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی 3060-6497 4 13 1970 01 01 The Study of Social Cognitive Predicators Adjustment with University among First-year University Students بررسی پیش‌بینی کننده‌های شناختی- اجتماعی سازگاری با دانشگاه در دانشجویان سال اول 31 44 2996 FA مریم عمیدطاهر کارشناسی ارشد، روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه ارومیه فرزانه میکائیلی منیع دانشیار، روانشناسی تربیتی، دانشگاه ارومیه علی عیسی‌زادگان استادیار، روان‌شناسی، دانشگاه ارومیه Journal Article 2016 08 31 The goal of this research was to study the social-cognitive anticipants of adjustment with university in first year students. The research method was descriptive and correlation (casual modeling). The statistical society included all of first year students in Urmia University in academic year 92-93. By using cluster sampling, 330 persons (187 female and 143 male) were selected and answered the questionnaires: Environmental supports, self-efficacy expectations, outcome expectations, goal progress and adjustment with university. Consequently data was analyzed based on structural equation modeling. The results indicated that the analyzed data fitted the theoretical social cognitive model and the model proved to be valid in this regard. The investigation of the results showed that all the casual ways towards the adjustment with universities are positive and meaningful. Among the examined varieties in the model, the source variety and the Environmental supports are capable to predicting and adjusting Student with university better and stronger than other varieties and also can be used for enhancing the mental health level and wellbeing of Student. مطالعة حاضر با هدف بررسی پیش‌بینی کننده‌های شناختی- اجتماعی سازگاری با دانشگاه در دانشجویان سال اول انجام شد. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی (الگویابی علّی) بود. جامعة آماری پژوهش حاضر شامل همة دانشجویان تازه‌وارد مقطع کارشناسی دانشگاه ارومیه در سال تحصیلی93-92 بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای 330 نفر (187 دختر و 143 پسر) انتخاب شدند و به پرسش‌نامه‌های حمایت‌های محیطی، انتظارات خودکارآمدی، انتظارات پی‌آمد، پیشرفت هدف و پرسش‌نامه سازگاری با دانشگاه پاسخ دادند. داده‌ها با روش الگویابی معادلات ساختاری تحلیل گردید. نتایج به دست آمده نشان دادند که داده‌های به‌دست آمده برازش مناسبی با مدل تئوریکی شناختی اجتماعی دارد و مدل مورد نظر در نمونة اخیر مدلی روا و معتبر است. بررسی ضرایب مسیر نشان داد که تمام مسیرهای علّی به طرف سازگاری با دانشگاه مثبت و معنا‌دار هستند. در این میان از بین متغیرهای آزمون شده در مدل، متغیر منابع و حمایت‌های محیطی بهتر و نیرومندتر از سایر متغیرها قادر به پیش‌بینی و سازگاری دانشجویان با دانشگاه است و می‌توان از آن برای ارتقای سطح سلامت روان و بهزیستی دانشجویان بهره گرفت.

https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_2996_eb0c3bd21f230cf3068d59e4b298e23d.pdf

دانشگاه پیام نور فصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی 3060-6497 4 13 1970 01 01 The Effect of Resiliency Training on Burnout in High School Female Stu-dents تأثیر آموزش تاب‌آوری بر فرسودگی تحصیلی دانش‌آموزان دختر 45 56 2997 FA ابوالقاسم یعقوبی دانشیار، گروه روان‏شناسی، دانشگاه بوعلی سینا مریم بختیاری کارشناسی ارشد، روان‏شناسی تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا Journal Article 2016 08 31 This study aimed to investigate the effect of resilience training on reducing students’ burnout. The method used in this study is pretest-posttest control group design. The population of the study consisted of all first grade high school students of Hamedan in the academic year 93-94. From this population, a sample of 40 students were selected (40 student with academic burnout selected) using multistage random cluster sampling, and were assigned to two groups of experimental and control. (Randomly assigned to experimental and control group). (Resilience training during 10 sessions of 60 minutes was conducted to the experimental group) The instrument used in the study was the academic burnout questionnaire. The results of the study revealed that Resilience training method is effective in reducing students’ academic burnout. The results also showed that resilience training is effective in reducing emotional exhaustion, academic cynicism, and academic inefficacy. Another finding of the present study was that among the components of academic burnout, resilience training had the greatest impact in reducing the emotional exhaustion subscale. It can be said that resilience training can modulate stress levels and disability in stressful situations and increases life satisfaction, self-efficacy, optimism and hope in students, which in turn reduces academic burnout. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش تاب‌آوری بر کاهش فرسودگی تحصیلی دانش‌آموزان، انجام گرفته است. روش مورد استفاده در این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی به صورت طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری پژوهش را کلیة‏ دانش‌آموزان دختر سال اول دبیرستان شهر همدان سال تحصیلی 94-1393 تشکیل می‌دادند؛ چهل نفر از دانش‏آموزان دارای فرسودگی تحصیلی (با روش نمونه‏گیری تصادفی خوشه‏ای چندمرحله‌ای) انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه بیست نفرۀ آزمایش و کنترل جایگزین شدند. آموزش تاب‏آوری در طی ده جلسة شصت دقیقه‏ای به صورت گروهی بر روی گروه آزمایش اجرا شد. ابزار به کار برده شده در پژوهش، پرسش‏نامۀ فرسودگی تحصیلی بود. یافته‏های پژوهش با استفاده از تحلیل کوواریانس نشان داد؛ روش آموزش تاب‌آوری بر کاهش فرسودگی تحصیلی در دانش‏آموزان مؤثر است. هم‌چنین نتایج نشان داد که آموزش تاب‌آوری بر کاهش خستگی تحصیلی، بی‏علاقگی تحصیلی و ناکارآمدی تحصیلی در دانش‏آموزان مؤثر است. یافتة دیگر پژوهش حاضر این بود که از بین مؤلفه‌های فرسودگی تحصیلی آموزش، تاب‌آوری بیشترین تأثیر را در کاهش خرده‌مقیاس خستگی تحصیلی داشته است.

https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_2997_dc7a6bd3665939c0d3f9b18dc4bf1626.pdf

دانشگاه پیام نور فصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی 3060-6497 4 13 1970 01 01 The Role of the Social Support of Schools on Academic Compatibility of the Students: by Effect of Mediating Satisfaction of the School, Hopefulness and Self-Efficacy of Students نقش حمایت اجتماعی مدارس بر سازگاری تحصیلی: اثر میانجی رضایت از مدرسه، امیدواری و خودکارآمدی دانش‌آموزان 57 68 2998 FA بهاره عزیزی‌نژاد استادیار، مدیریت آموزشی، دانشگاه پیام نور Journal Article 2016 08 31 This research aimed to study the role of social support on academic compatibility of students by mediating effect of the school's satisfaction, hope and self-efficacy of students. The method was descriptive – Correlation and the population of the research was all of the secondary school students in district 1. Statistical sample was 380 students those selected by Morgan Table with convenience sampling. Three questionnaires were used in this research for data gathering including Vaux, Phillips, Holley, Thompson, Williams & Stewart's Social Support (1989), Baker & Siryk's Adjustment (1984), Gilman, Huebner & Laughlin's Satisfaction (2000) and hope scale of Snyder and et al. (1991). To analyze the data and to study the relationship between variables, we used Pearson correlation analysis and structural equation model (Lisrel). The main findings showed that the correlation between the social support and hope (r=0.38), social support and efficacy (r=0.37), social support and satisfaction (r=0.16), social support and academic compatibility (r=0.18), efficacy and compatibility (r=0.23), hope and compatibility (r=0.19) and satisfaction and compatibility (r=0.27) were positive, straight and significant. Analyzing the structural model showed that social support have indirect and positive effect on academic compatibility by mediating hope with 0.13. There was indirect effect of social support on academic compatibility by mediating self-efficacy with 0.11 and indirect effect of social support on academic compatibility by mediating satisfaction of school with 0.12. The analysis of the correlations between exogenous and endogenous variables showed that any increasing in social support resulted in increasing hope, self-efficacy and school satisfaction, also, increasing in the hope, self-efficacy and school satisfaction resulted in academic compatibility. Finally the results of research showed that the structural model was confirmed and school's satisfaction, hope and self-efficacy of students were mediating relationships between social support and academic compatibility of students in schools. Finally practical suggestions were presented by following the research results. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش حمایت اجتماعی بر سازگاری تحصیلی دانش‌آموزان با اثر میانجی رضایت از مدرسه، امید تحصیلی و خودکارآمدی انجام شده است. روش تحقیق توصیفی ـ همبستگی بود و جامعة آماری مشتمل بر همة دانش‌آموزان دختر دورة اول متوسطة ناحیة یک مدارس دولتی است که از جامعة حاضر حجم نمونة آماری به وسیلة جدول مورگان 380 نفر محاسبه و با نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای اندازه‌گیری شامل پرسش‌نامة حمایت اجتماعی واکس، فیلیپس، هالی، تامپسون، ویلیامز و استوارت (1986)، پرسش‌نامة سازگاری بیکر و سیریاک (1984)، پرسش‌نامة رضایت‌مندی گیلمن هیرینر و لاگلین (2000) و پرسش‌نامة خودکارآمدی شرر (1982) و پرسش‌نامة امیدواری اسنایدر و همکاران (1991) بودند. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری (لیزرل) استفاده و برازش مدل با شاخص‌های برازش بررسی شد. اهم یافته‌ها نشانگر آن است که بین متغیرهای حمایت اجتماعی با امیدواری (38/0r=)، حمایت اجتماعی و خودکارآمدی (37/0r=)، حمایت اجتماعی و رضایت از مدرسه (16/0r=) و حمایت اجتماعی و سازگاری (18/0r=) همبستگی مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین بین متغیرهای امیدواری و سازگاری (19/0r=)، خودکارآمدی و سازگاری (23/0r=) و رضایت از مدرسه با سازگاری (27/0r=) رابطة مستقیم و معنی‌داری دیده شد. با بررسی مدل ساختاری حاصل از لیزرل و بر اساس معنی‌دار بودن ضرایب تأثیر، متغیر حمایت اجتماعی اثر غیرمستقیم و مثبت برابر با سیزده درصد بر سازگاری تحصیلی با میانجی‌گری امیدواری دارد. اثر غیرمستقیم حمایت اجتماعی با میانجی‌گری خودکارآمدی بر سازگاری تحصیلی یازده درصد و با میانجی‌گری رضایت از مدرسه دوازده درصد است. از تحلیل همبستگی میان متغیرهای برون‌زا و درون‌زا می‌توان نتیجه‌گیری کرد که افزایش در حمایت اجتماعی منجر به افزایش در نمرات امیدواری، خودکارآمدی و رضایت از مدرسه می‌شود. به‌علاوه افزایش در امیدواری، خودکارآمدی و رضایت از مدرسه همراه با افزایش در نمرات سازگاری است. در نهایت مدل معادلات ساختاری نشان می‌دهد که امیدواری، خودکارآمدی و رضایت از مدرسه تأثیر حمایت اجتماعی را بر سازگاری تحصیلی میانجی‌گری می‌کنند. در پایان، پیشنهاد‌های کاربردی در راستای نتایج حاصل شده ارائه گردیده است.

https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_2998_9879b309f5567998254ba179e06cf364.pdf

دانشگاه پیام نور فصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی 3060-6497 4 13 1970 01 01 Emotion Regulation in Children with Learning Disorders and Normal Children تنظیم هیجان در کودکان با اختلال یادگیری و کودکان عادی 69 84 2999 FA مریم محمودی دانشجوی دکتری، روان‌شناسی کودکان استثنایی، دانشگاه علامه طباطبایی احمد برجعلی دانشیار، روان‌شناسی، دانشگاه علامه طباطبایی حمید علیزاده استاد، روان‌شناسی، دانشگاه علامه طباطبایی باقر غباری بناب استاد، روان‌شناسی، دانشگاه تهران حامد اختیاری استادیار، علوم شناختی، پژوهشکده علوم شناختی سعید اکبری زردخانه استادیار، روان‌سنجی، دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2016 08 31 This study compared emotion regulation in children with learning disorders and normal in ages 9 to 11. The design of this study was descriptive-post facto one. The sample consists of 30 children with learning disorders and 30 normal children which were selected in available from Tehran city. The two instruments, Emotion Regulation Checklist (ERC) and Emotion Regulation Questionnaire (ERQ) were performed. ERQ was filled out by children. ERC was filled out by their parents. Data analysis showed that comparing normal children and LD children showed higher liability/negativity and lower score in using of emotion regulation of reappraisal. The findings of main and interaction effects of demographics were also examined in detail at the following article. Accordingly, we suggest that emotional problems in this group should be more considered by professionals and teachers, and related programs should be designed in order to improvement of the problems of these children. مطالعة حاضر به مقایسة تنظیم هیجان در کودکان با اختلال یادگیری و عادی نه تا یازده سال پرداخت. مطالعة حاضر دارای طرح توصیفی- پس‌رویدادی است. نمونة پژوهش شامل سی کودک با اختلال یادگیری و سی کودک عادی است که به‌طور دسترس از شهر تهران انتخاب شدند. دو ابزار از جمله پرسش‌نامة تنظیم هیجان و سیاهة تنظیم هیجان اجرا شد. پرسش‌نامة تنظیم هیجان به وسیلة کودکان و سیاهة تنظیم هیجان از سوی والدین آنان تکمیل شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس چندمتغیری حاصل از هر دو ابزار پژوهش حاضر نشان داد که در مقایسه با کودکان عادی، کودکان اختلال یادگیری بی‌ثباتی هیجانی/منفی‌گرایی بیشتر و نمره‌های پایین‌تری را در استفاده از راهبرد تنظیم هیجان ارزیابی مجدد به‌طور معناداری نشان دادند. همچنین، یافته‌های به دست آمده از اثرهای تعاملی و اثرهای اصلی متغیرهای جمعیت‌شناختی مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس یافته‌های به دست آمده، با توجه به نمره‌های بالای کودکان با اختلال یادگیری در بی‌ثباتی/منفی‌گرایی هیجانی، پیشنهاد می‌شود که مشکلات هیجانی در این گروه از کودکان از سوی متخصصان و معلمان مورد ملاحظة بیشتری قرار گیرد و برنامه‌هایی به‌منظور بهبود مسائل این کودکان طراحی شود.

https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_2999_83724d5fb54acfd883748a54aa8d4934.pdf

دانشگاه پیام نور فصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی 3060-6497 4 13 1970 01 01 The Effect of Cognitive Training of Hope Enhancing on Optimism and Achievement Motivation of Students in Payame Noor University تأثیر آموزش شناختی ارتقای امید بر خوش‌بینی و انگیزش پیشرفت دانشجویان دانشگاه پیام نور 85 93 3000 FA حسین زارع استاد، روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه پیام‌نور Journal Article 2016 08 31 This study examined the effectiveness of cognitive training of hope enhancing and academic motivation of PNU students who were studying in year 94-93 in Bukan town. For this purpose, by multi-stage random sampling questionnaires and through the implementation of optimism Scheier & carver and object-Pierre Hermans achievement motivation, 40 students for each variable according to lowest score were selected and through random assignment were divided to two experimental and control groups with 20 students. Then the two groups (students with low achievement motivation and low scale of optimism) were trained cognitive training of hope enhancing by two trained therapists in eight 60-minute sessions, while the control group didn’t expose to any intervention, then all of the experimental group and the control subjects were assessed. Data using by descriptive statistics (mean, standard deviation) and inferential statistics (ANCOVA) were analyzed. The results of analysis of covariance and the level of 0.05>p for affiliates to determine the effectiveness of cognitive training of hope enhancing showed that it has been assigned as an effective intervention to increase optimism and motivation of the students. هدف‏ پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش شناختی ارتقای امید بر خوش‌بینی و انگیزش پیشرفت دانشجویان دانشگاه‏پیام‏نور بود که‏ در سال تحصیلی94-93 در شهرستان بوکان مشغول به تحصیل بودند. بدین منظور از طریق نمونه‏گیری تصادفی چند مرحله‏ای و از طریق اجرای پرسش‌نامه‏های خوش‌بینی‏ شی‏یر‏‏ و کارور و انگیزه پیشرفت هرمانز، تعداد چهل نفر برای هر متغیر بر اساس پایین‏ترین نمره انتخاب و به طریق واگذاری تصادفی در دو گروه بیست نفری آزمایش و کنترل گمارده شدند. سپس دو گروه درمانی (دانشجویان دارای انگیزش پیشرفت پایین و گروهی که نمرۀ مقیاس خوش‌بینی آن‌ها پایین بود) در هشت جلسۀ شصت دقیقه‏ای که به وسیلة دو درمانگر آموزش دیده اجرا شد، تحت آموزش شناختی ارتقای امید قرار گرفتند، در حالی که گروه‏ گواه در معرض هیچ مداخله‏ای قرار نگرفتند؛ پس از آن از همۀ آزمودنی‌های گروه آزمایش و کنترل پس‌آزمون به عمل آمد. داده‏های به‌ دست آمده با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمون کوواریانس) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل‏ کوواریانس و در سطح 05/0> pبرای گروه‌های وابسته به منظور تعیین اثر بخشی آموزش شناختی ارتقای امید نشان داد که این کاربندی توانسته است به‏عنوان مداخله‏ای مؤثر موجب افزایش خوش‌بینی و انگیزش پیشرفت دانشجویان گردد.

https://etl.journals.pnu.ac.ir/article_3000_c010d5d5b20799ceda07c2c12908d9c7.pdf