طراحی مدل ارتقاء برند آموزشی دانشگاه پیام نور

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه خوارزمی

2 استاد مدیریت آموزش عالی، دانشگاه خوارزمی

3 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه خوارزمی

4 دانشیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور

چکیده

 تحقیق حاضر با هدف طراحی مدل ارتقا برند آموزشی در دانشگاه پیام نور انجام شد. بهره گیری از روش آمیخته (کیفی و کمی) به عنوان روش تحقیق استفاده شد. جامعه و نمونه آماری را اعضای صاحبنظر عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور به تعداد 32 نفر تشکیل دادند. گردآوری داده‌های تحقیق از طریق پرسش‌نامه و  در دو مرحله با توجه به ماهیت روش دلفی انجام گرفت. از آزمونهای کندال، بارتلت و کایزر مایر الکین (KMO)[1] برای بدست آوردن ضریب توافق و امکان سنجی استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی استفاده گردید. از بین 79 عامل بدست آمده، بعد از اعمال نظر خبرگان و آزمونهای فوق و ماتریس چرخشی تنها 50 عامل باقی ماند. با استفاده از نمودار سنگریزه و تحلیل عاملی اکتشافی نشانگرها در شش بعد تقیسم شده و با استفاده از نظر گروه کانونی[2] تحت عنوان فضای فیزیکی، رشته تحصیلی، شیوه‌های آموزش، برنامه‌ریزی درسی، اعضای هیات علمی و محتوای آموزشی نام گذاری شدند و مدل ارتقای برند آموزشی در دانشگاه پیام نور طراحی گردید. در پایان پیشنهادهای کاربردی در راستای عملیاتی نمودن مدل حاصله ارائه شد.  



[1] Kaiser-Meyer-Olkin


[2]. Focus Group

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Designing the Model of Promotion of Educational Brand of Payame Noor University

نویسندگان [English]

  • Samanbar Malekzadeh 1
  • abdolrahim navehebrahim 2
  • Bijan Abdollahi 3
  • Majid Zamahani 4
1 Ph.D. Student of Educational Management, Kharazmi University of Tehran
2 Professor, Faculty of Management, Kharazmi University of Tehran
3 Associate Professor, Management, Kharazmi University of Tehran
4 Associate Professor, Management, Payame Noor University, Iran
چکیده [English]

The present research was conducted with the general purpose of designing an educational brand promotion model at Payame Noor University. The Delphi method and exploratory analysis were selected as the research method. The population and the statistical sample were 32 faculty members of Payame Noor University. The research instrument consisted of earn comments of faculty member's questionnaire, which was developed in three different stages according to the nature of the Delphi method. Bartlett, Friedman, and KMO tests were used to investigate the identified factors in the literature of the research. After applying the above tests and rotating matrix among 79 factors, only 50 factors were classified into six categories  including physical space, field of study, teaching methods, curriculum planning, faculty members, educational content, and as Educational brand promotion model was presented at Payam Noor University. Finally, applied suggestions were presented in order to operationalize the resulting model.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Designing
  • Educational Brand
  • Model
  • Payame Noor University

اسدالله، هوشنگ، حمیدی زاده، محمدرضا، کریمی علویجه، محمدرضا، دری، بهروز (1394). توسعه مدل ارتباطی بین ارزش ویژه برند، انتشارات فوژان-چاپ اول.

انجمن بازاریابی آمریکا (1390). «Dictionary» بازبینی‌شده در ۲۴ آذر ۱۳۹۰.

بهشتی، ملوک السادات (1380). جامعه اطلاعاتی و توسعه، قابل دسترسی در مرکز اطلاعات و مدارک علمی ایران.

بینش مرتضی، بختیاری فایندری، منصوره و نوید بخش، سیما (1395). بررسی برنامه درسی دانشگاهی، تصمیم‌گیرندگان و عوامل موثر بر آن، فصلنامه مطالعات مدیریت و حسابداری دوره 2، شماره 3، پاییز.

تایلر، رالف (1376(. اصول اساسی برنامه‌ریزی درسی و آموزشی، ترجمه: علی تقی پور ظهیر، تهران، نشرآگاه.

جمشیدی، لاله (1386). بررسی وضعیت بالندگی اعضای هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی و ارائۀ الگویی به منظور - بهبود مستمر آن. پایان‌نامه ارشد. تهران: دانشگاه شهید بهشتی.

حسینی، سیدعلی، طالب زاده، حسن (1385). آموزش از راه دور: رهیاقتی نوین در آموزش و پرورش ایران، بررسی اثربخشی مراکز آموزش از راه دور و برنامه‌های آموزشی و درسی آنها در مقطع متوسطه سال تحصیلی 84-85 کل کشور، فصلنامه نوآوری‌های آموزشی، شماره 19، سال ششم.

خداداد حسینی سید حمید، روستا، احمد، خلیلی شجاعی، وهاب (1395). مدیریت برند با رویکرد برنامه‌ریزی، تهران: انتشارات نگاه‌دان.

خراسانی، اباصلت، یمنی دوزی سرخابی، محمد، پرداختچی، محمدحسن، صباغیان، زهرا (1389). طراحی و تدوین مدلی برای بررسی کیفیت دانشگاه‌های دولتی ایران براساس مدل‌های رایج کیفیت (رویکرد سیستمی). فصلنامه آموزش مهندسی ایران، سال 12، شماره 48.

خطیب زنجانی، نازیلا، نقش، سیمین (1396). عوامل مؤثر بر توسعه جذابیت کتاب‌های الکترونیکی (مورد مطالعه دبیران مدارس دوره اول متوسطه شهر اصفهان). فصلنامه علمی پژوهشی، پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی، سال پنجم، شماره اول) پیاپی 17). تابستان 1396.

خوش پرور، زهره (1385). تعیین عوامل تاثیرگذار بر رفتار کارکنان در راستای پیاده‌سازی استراتژیک برندینگ خدمات برای ایجاد تمایز رقابتی: مطالعه موردی بیمه ملت. دانشکده مدیریت دانشگاه تهران.

دانایی فرد، حسن، آذر، عادل، الوانی، سید مهدی (1393). روش شناسی کمی در مدیریت، انتشارات صفار، اشراقی، چاپ نهم.

دلاور علی (1389). روش‌شناسی کیفی، فصلنامه راهبرد / سال نوزدهم / شماره 54 / صص 329-307.

زمانی اصغر (1396). شناسایی، تحلیل و اولویت‌بندی عوامل موثر بر کیفیت آموزش در آموزش عالی، فصلنامة نوآوری و ارزش‌آفرینی، سال ششم، شمارة یازدهم، بهار و تابستان.

سرمد، زهره؛ حجازی، الهه؛ بازرگان، عباس (1389). روش‌های تحقیق در علوم رفتاری، تهران: آگه.

سلیمانی مطلق، خدایار (1384). بررسی عوامل آموزشی موثر بر کیفیت آموزش دانشگاهی از دیدگاه اعضای هیئت علمی و دانشجویان دانشگاه لرستان، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه شهید بهشتی.

سهرابی، زهره، تقوی نیا، منصوره (1394). مفهوم کیفیت در سیستم آموزش، گام‌های توسعه در آموزش پزشکی، مجله مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دوره دوازدهم؛ شماره سوم، 563-561.

شعبانی، حسن (1382). مهارت‌های آموزشی و پرورشی، روش‌ها و فنون تدریس، تهران: سمت.

شمس، غلامرضا، فراستخواه مقصود، مهدی، رضا و معارفوند، زهرا (1394). واکاوی عناصر مؤثر بر تضمین کیفیت رشته مدیریت آموزشی با استفاده از تکنیک آنتروپی شانون، فصلنامه مطالعات اندازه‌گیری و ارزشیابی آموزشی سال پنجم، شمارة 10، تابستان، صص 60 – 31.

طلایی، ابراهیم، گندمی، فهیمه (1394). واکاوی الگوی کارآموزانه تربیت معلم در دانشگاه آکسفورد و ارائه دلالت‌هایی برای نظام تربیت معلم ایران، مجله تعلیم و تربیت زمستان-شماره 124، صص 31 تا 68.

عابدینی، احمد (1393). واژه‌نامه تخصصی آموزش و پرورش، تهران: نشر سادس.

عباس زادگان، سید محمد، ترک زاده، جعفر (1379). نیازسنجی آموزشی در سازمان‌ها، شرکت سهامی انتشار تهران.

عزیزی، زهره (1387). ارزیابی درونی کیفیت گروه آموزشی مدیریت صنعتی دانشگاه تهران: فصلنامه آموزش عالی، 1(1) صص 109-95.

فتحی واجارگاه، کورش، عارفی، محبوبه و شرف، زینب (1388). شرایط و زمینه‌های مشارکت اعضای هیئت علمی در فرایند برنامه‌ریزی درسی دانشگاهی، فصلنامۀ انجمن آموزش عالی ایران، سال اول. شمارۀ4 بهار 1388.

فرج اللهی، مهران، دهپاشی، شریف، فروزان (1389). رشد آموزش از راه دور در ایران و جهان، انتشارات دانشگاه پیام نور.

کاتلر فلیپ و گری آرمسترانگ (1385). اصول بازاریابی، ترجمه بهمن فروزنده، چاپ هشتم.

کرمی باغطیفوینی، زهرا (1397). بررسی تطبیقی آموزش الکترونیکی رشته روان‌شناسی در دانشگاه‌های باز جهان، فصلنامه علمی – پژوهشی، پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی، سال پنجم، شماره اول (پیاپی 17). تابستان 1397.

محمدی‌فر، مسعود (1381). شیوه‌نامۀ ویرایش (کالبدشناسی کتاب). تهران: انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

ملکی، حسن (1393). برنامه‌ریزی درسی (راهنمای عمل)، انتشارات پیام اندیش.

موحدی رضا، شیرخانی، مریم و طالبی، بهاره (1396). بررسی عوامل موثر بر بهبود کیفیت آموزش از دیدگاه دانشجویان (مطالعه موردی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا). فصلنامه آموزش عالی، دوره جدید سال دهم، شماره 30 هفتم، صص110- 79.

مهدیون، روح الله (1391). طراحی الگوی تضمین کیفیت دوره‌های یادگیری الکترونیکی در دانشگاه‌های تهران رساله دکتری دانشگاه شهید بهشتی. دانشکده علوم تربیتی.

مهرمحمدی، محمود (1392). راهنمای عملی کارورزی دانشگاه فرهنگیان با رویکرد تربیت معلم فکور (1) تهران: انتشارات دانشگاه فرهنگیان.

نورشاهی، نسرین و سمیعی، حسین (1390). بررسی کیفیت زندگی کاری اعضای هیئت علمی دانشگاه‌های دولتی ایران و ارائه راهکارهایی برای بهبود آن –فصلنامه پژوهش و برنامه‌ریزی در آموزش عالی، شماره 59، صص114-91.

نوروز زاده، رضا، محمودی، رضا، فتحی واجارگاه، کوروش و نوه ابراهیم، عبدالرحیم (1385). وضعیت سهم مشارکت دانشگاه‌ها در بازنگری برنامه‌های درسی مصوب شورای عالی برنامه‌ریزی، فصلنامه پژوهش و برنامه‌ریزی در آموزش عالی، ش42.

ونتلینگ، تیم ال (1376). برنامه‌ریزی آموزشی اثربخش، ترجمه محمد چیذری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران.

هدینگ، تیلده، کنادتز، شارلوت، اف، بجیر، موکنز (1393). مدیریت برند (پژوهش، تئوری و عمل) مترجم: نوروزی حسین، غلامی لیلا، انتشارات فوژان-چاپ اول.

یارمحمدیان، محمدحسین (1394). مبانی و اصول برنامه‌ریزی درسی، تهران: یادواره کتاب.

یارمحمدیان، محمدحسین، کلباسیان، افسانه (1385). ارزیابی درونی گروه‌های آموزشی دانشکده مدیریت و اطلاع‌رسانی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی، بهار و تابستان ۱۳۸۵ /6( 1) 125.

یزدانی، فتانه، عباسی، عفت، حسنی، محمد و علی عسگر، مجید (1397). طراحی و اعتبارسنجی الگوی برنامۀ درسی تربیت اجتماعی در دورة متوسطۀ اول با تاکید بر اسناد بالادستی، فصلنامه علمی – پژوهشی، پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی- سال ششم، شماره دوم (پیاپی 22). پاییز 1397.

یمنی دوزی سرخابی، محمد (1391). کیفیت در آموزش عالی، تهران: انتشارات سمت.

 

Aaker, D. A. (2004). Brand portfolio strategy: Creating relevance, differentiation, energy,leverage, and clarity, Free Press.

Alizade, M. (2008). Study of the labor market and balance supply and markets. J. Prod Brand Manag, 12(2), 108-20.

Arpan,L.M., Raney ,A.A and Zivnuska, S. (2003). A congnitive approach tounderstanding university image. Corporate Communication: An International Journal.8 (2), 97-113.

Baumard, P., & Starbuck, W. H. (2005). Learning from failures: Why it may not happen. Long Range Planning, 38(3), 281-298.

Baumgarth, Carsten, & Schmidt, Marco. (2010). How strong is the business-to-business brand in the workforce? An empirically-tested model of internal brand equity in a business-to-business setting. Industrial Marketing Management, 39(3), 1250-1260.

Chapleo, C. (2010). What defi nes‘ successful’ university brands. International Journal of Public Sector Management 23 (2) : 169 – 183.

Clifton, Rita and Maughan, Esther. (2000). The Future of Brands. New York: New York University Press.

Curtis, A., Nicolson, H., Halliday addressing aspirations of students beyond conventional tenets of selling products, International Journal of Educational Management, 24 (6), 544-556.

Duarte, P.O., Alves, H.B and Raposo, M.B. (2010). Understanding university image: a structural eqution model approach. International Review on Public and Non-Profit Marketing, 7,21-36.

Fisher C.D. schoenfeldt L. F. and Shaw J.B. (1990). Human resource management Boston: Houghton Mifflin.

Goldesteain, Irwin, L. (1992). Training in organizations : needs assessment , evelopmentand evaluation, 3rd, 1992.

Grace, D., Weaven, S., Bodey, K., Ross, M. & Weaven, K. (2012). Putting student evaluations into perspective: The Course Experience Quality and Satisfaction Model (CEQS). Studies in educational evaluation, 38, 35-45.

Gray, B., Fam, K., & Llanes, V. (2003). Branding universities in Asian.

Jevons , C. (2006). Universities: A prime example of branding gone wrong. Journal of Product and Brand Management 15 (7): 466 – 467 .

Kazoleas, D., Kim,Y. and Moffit, M.A. (2001). Institutional image: a case study. Corporate communication: An International Journal. 6 (4), 205-216.

Kimpakorn, Narumon, & Tocquer, Gerard. (2010). Service brand equity and employee brand commitment. Journal of Services Marketing, 24(5), 378-388.

Kotler, P. & Fox, K. F. A. (1995). Strategic Marketing for Educational Institutions. Second vvvEdition, Prentice-Hall, Inc., Englewood Cliffs, New Jersey.

Lomas L. (2004). Embedding quality: the challenges for higher education. quality Assurance in education .12(4):157-65.

Luque-Martinez, T. and Barrio-Garcia, S. D. (2009). Modeling university image: the teaching staff viewpoint. Public Relations Review, 35, 325-327.

McKenney, S., Nieveen, N. and van den Akker, J. (2006). Design research from a curriculum perspective. In J. van den Akker, K. Gravemeijer, S. McKenney and N. Nieveen (eds), Educational Design Research (pp.67-90). Routledge.

Newman, Adam. (2003). Measuring Success in Web – based Distance Learning. ECAR Research Study, Volume 4. PP. 1-2.

Palacio, A.B., Meneses, G.D., & Perez Perez, P.J. (2002). The configuration of the university image and its relationship with the satisfaction of the student. Journal of Educational administration, 40(5), 486-505.

Pinar, W. F. (2015). Educational experience as lived knowledge, history, alterity the selected works of William F. Pinar. First published. NewYork: Routledge. 188.

Ramachandran, N.T. (2010). Marketing framework in higher education Research and Planning in Higher Education (in Persian).

Stabback, P. (2016). What Makes a Quality Curriculum? In-Progress Reflection No.2 on Current and Critical Issues in Curriculum and Learning. UNESCO.

Sung, M. and Yang, S.U. (2008). Toward the model of university image: the influence of brand personality, external prestige, and reputation. Journal of Public Relations Research, 20(4), 357-376.

Tsinidou, M., Vassilis, G., & Panos, F. (2010). Evaluation of the factors that determine quality in higher education: An empirical study. Quality Assurance in Education, 18(3), 227-244.

Uys, Leana R., & Gwele, Nomthandazos. (2005). Curriculum development in nursing: process and innovations, London and New York: Routledge.

Weatherly J.D. (1992). ”Dare to compare for better productivity “ hr magazine. (September) 42-46.

Whisman , R. (2009). Internal branding: A university’s most valuable intangible asset. Journal of Product and Brand Management 18 (5) : 367 – 370 .

Yoo. B., & donthu, N, (2001). Developing and valuing a consumer based overall, D., Trampert, J., Baptie, B., 2009. Virtual seismometers.