پیش‌بینی رویکردهای یادگیری براساس هیجانات پیشرفت و باورهای خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان متوسطه دوم

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور

2 استاد، روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه پیام‌نور

10.30473/etl.2019.44169.2879

چکیده

هدف پژوهش حاضر پیش‌بینی رویکردهای یادگیری براساس هیجانات پیشرفت و باورهای خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان متوسطه دوم شهر مهاباد است. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری کلیه دانش‌آموزن مقطع متوسطه دوم بودند که به کمک نمونه‌گیری خوشه‎ای چندمرحله‏ای 372 نفر انتخاب‌ شدند. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از پرسش‌نامه هیجانات مثبت و منفی تحصیلی پکران، گوتز، تیتز و پری (2002)، پرسش‌نامه خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان (1999)، پرسش‌نامه رویکردهای مطالعه تیت و ایتویستل (1998). داده‌ها به کمک ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیری تحلیل شد. نتایج نشان داد که هیجانات مثبت شامل لذت، امیدواری و غرور با رویکرد و انگیزش عمیق رابطه مثبت معنادار (P≤0.05 و P≤0.01) و با رویکرد و انگیزش سطحی، رابطه منفی معنادار وجود دارد (P≤0.05 و P≤0.01). رابطه هیجان غرور با انگیزش سطحی معنادار نیست. هیجان‌های منفی (خشم، اضطراب، شرم، ناامیدی و خستگی) با رویکرد عمیق رابطه منفی معنادار (01/0) دارند . رابطه این متغیرها با رویکرد و انگیزش سطحی مثبت (01/0) است. رابطه شرم با انگیزش عمیق معنادار نیست؛ خشم نیز با رویکرد سطحی رابطه معناداری ندارد. رابطه هر چهار خرده مقیاس باورهای خودکارآمدی تحصیلی با رویکرد و انگیزش عمیق مثبت (01/0) و با رویکرد و انگیزش سطحی منفی (01/0) است. هیجانات پیشرفت 4/13 درصد واریانس رویکردهای یادگیری را پیش‌بینی می‌کند. باورهای خودکارآمدی۳۳/۱درصد واریانس رویکردهای یادگیری را پیش‌بینی می‌کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Predicting Learning Approaches Based on Achievement Emotions and Aca-demic Self-Efficacy Beliefs in Secondary School Students

نویسندگان [English]

  • Ali Mostafaei 1
  • Hossein Zare 2
1 Assistant Professor, Department of Psychology, Payame Noor University
2 Professor, Education Psychology, Payame Noor University
چکیده [English]

The purpose of the present study was to predict learning approaches based on achievement emotions and academic self-efficacy beliefs of secondary school students in Mahabad city. The research method is descriptive correlational. The statistical population was all second-grade students who were selected by multi-stage cluster sampling (372). The research instruments were Pekrun, Goetz, Tits and Perry (2002), Jinks and Morgan Academic Self-Efficacy Inventory (1999), Tait and Entwistle Study (1998), Questionnaire for Positive and Negative Excitement. Data were analyzed using Pearson correlation coefficient and multivariate regression analysis. The results showed that Positive emotions including pleasure, hope and pride have a significant positive relationship with deep motivation and approach, and there is a significant negative relationship with superficial approach and motivation. The relationship between pride emotion and superficial motivation was not significant. Negative emotions (anger, anxiety, shame, hopelessness, and fatigue) have a significant negative relationship with the deep approach. The relationship of these variables with positive attitude and motivation is (0.01). The relationship between shame and deep motivation is not significant; also Anger has no significant relationship with the superficial approach. The relationship of all four sub-scales of academic self-efficacy beliefs with deep approach and motivation is positive (0.01) and with superficial approach and motivation is negative (0.01). achievement Emotions predict a 13.4% variance of learning approaches. Self-efficacy beliefs predict 33.1% of variance in learning approaches.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Advancement Excitement
  • Academic Self-Efficacy Beliefs
  • Learning Approaches
اسمعیلی نیلوفر، شکری امید، فتح آبادی جلیل، حیدری محمود (1394). آزمون روابط ساختاری بین باورهای خود کارآمدی تحصیلی، الگوهای اسنادی، راهبردهای مقابله، هیجان‌های پیشرفت و اهمال‌کاری تحصیلی در دانشجویان. پژوهش در نظام‌های آموزشی. 9(30): 63—122.
رضایی، اکبر (1390). رابطه باورهای معرفت‌شناختی و تصورات دانشجویان از یادگیری با رویکردهای سطحی و عمقی یادگیری. تازه‌های علوم شناختی. 13 (1): 14-1.
زارع، حسین (1394). رابطه باورهای هوشی با خودگردانی در یادگیری. مجله روان‌شناسی، 4(76): 330-345.
زارع حسین، صفاری نیا مجید، رضایی پریسا (1392). مقایسه راهبردهای فراشناختی یادگیری، کمال‌گرایی و انگیختگی شناختی بین رتبه‌های برتر و سایر داوطلبان امتحانات ورودی سراسری دانشگاه‌ها. دانش و پژوهش در روان‌شناسی کاربردی، 1(51): 53-62.
زارع، حسین؛ رستگار، احمد (1393). مدل علیّ پیش‌بینی پیشرفت تحصیلی دانشجویان آموزش مجازی: نقش باورهای هوشی، اهداف پیشرفت و هیجان‌های تحصیلی. شناختی اجتماعی، 2(6): 19-32.
زارع حسین، رضائی اکبر، مصطفائی علی (1395). روان‌شناسی تربیتی. تهران: انتشارات دانشگاه پیام نور.
زارع حسین، فرمانی اعظم (1396). نقش مولفه‌های صبر در پیش‌بینی رویکردهای یادگیری با واسطه‌گری انعطاف‌پذیری شناختی. روان‌شناسی تربیتی (روان‌شناسی و علوم تربیتی). 13(45): 1-20.
زارع حسین، نهروانیان پروانه (1396). اثر آموزش تفکر انتقادی بر سبک‌های حل مسئله و یادگیری خودراهبر. تازه‌های علوم شناختی، 19(2): 85-96.
زغیبی قناد سیمین (1392). رابطه علی هیجان‌های پیشرفت و انگیزش تحصیلی با مشغولیت تحصیلی با میانجی‌گری سرسختی تحصیلی در دانش‌آموزان دختر دبیرستان‌های شهر دزفول. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه شهید چمران اهواز.
سیف، علی اکبر (1398). روان‌شناسی پرورشی نوین (روان‌شناسی یادگیری و آموزش)، ویرایش هفتم. تهران: نشر دوران.
شکری امید، کدیور پروین، فرزاد ولی اله، دانشور زهره (1385) رابطة سبک‌های تفکر و رویکردهای یادگیری با پیشرفت تحصیلی دانشجویان. تازه‌های علوم شناختی. 8(2): 52-42
شکری امید، فاتحی پیکانی زهرا (1393). نقش میانجی‌گر هیجانات پیشرفت در رابطه باورهای خودکارآمدی تحصیلی و رویکردهای یادگیری. دوفصلنامه راهبردهای شناختی در یادگیری. 2(3): 110-89.
لواسانی مسعود؛ راستگو لیلا، آذرنییاد آرش، احمدی طاهر (1393). اثر آموزش شادکامی به شیوه شناختی رفتاری بر باورهای خودکارآمدی و استرس تحصیلی. دوفصلنامه راهبردهای شناختی در یادگیری. 2(3): 18-1.
مصطفائی، علی (1387) بررسی اثربخشی آموزش مؤلفه‌های راهبردهای یادگیری خودتنظیمی مبتنی بر مدل پینتریچ بر خودکارآمدی، منبع کنترل و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان پسر پایه سوم دبیرستان. تهران: رساله دکتری دانشگاه علامه طباطبائی: منتشرنشده.
مصطفائی علی، امین پور حسن (1394). شیوه‌های تغییر و اصلاح رفتار. تهران: انتشارات دانشگاه پیام نور.
مصطفائی علی، محمدی عزیز (1395). بررسی اثربخشی خودگویی مثبت بر میزان خودکارآمدی دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی. پژوهش ‏در ‏یادگیری ‏آموزشگاهی و مجازی، 3(12): 71-77.
مصطفائی علی، محمدخانی محی الدین (1397). تاثیر خودگویی بر خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی. دو فصلنامه راهبردهای ‏شناختی ‏در یادگیری، 6(11): 117-134.
محمدی رزگار، فیضی ایوب، یاوری شلیر (1396). بررسی تحلیل عاملی تأییدی و همسانی درونی پرسش‌نامۀ رویکردهای مطالعه برای دانش‌آموزان دورۀ متوسطه. فصلنامه رهبری و مدیریت آموزشی؛ 11(1): 95-113.
منصوری پریسا، سلطانی شیرازی علیرضا، راهمی فهیمه، موسوی نسب شمسی و آیت الهی مسعود (1382). مقایسه رویکرد یادگیری و مطالعه دانشجویان کارشناسی پیوسته پرستاری و مامایی دانشکده پرستاری و مامایی حضرت فاطمه (س) دانشگاه علوم پزشکی شیراز. مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی. 3 (10)، 39-39.
نوری زهره، فتح آبادی جلیل، پرند کوروش (1389). پیش‌بینی اضطراب ریاضی در دانش‌آموزان رشته‌های ریاضی، انسانی و تجربی دوره متوسطه بر اساس متغیرهای خودکارآمد پنداری و جهت‌گیری هدفی. مطالعات روان‌شناسی تربیتی. 7(11): 125-141.
 
Biggs, J., Tang, C. (2011). Teaching for the quality learning at university: What the student does. Buckingham: Open University Press.
Camacho-Morlesa J., Slemp G.R., Oades L.G., Morrish L., Scoular C. (2019). The role of achievement emotions in the collaborative problem-solving performance of adolescents, Learning and Individual Differences, 70, 169-181.
Caprara, G.V.; Steca, P.; Gerbino, M.; Paciello, M. & Vecchio, G. Maria. (2006); Looking for adolescents' well-being: self-efficacy beliefs as determinants of positivethinking and happiness, Epidemiology and Psychiatric Sciences, 15 (1), 30-43
Danker, B. (2015). Using Flipped Classroom Approach to Explore Deep Learning in Large Classrooms. Journal of Education, 3, 171-186.
Eggen, P, Kauchak, D. (2013). Educational Psychology: Windows on classrooms (9th Ed). Boston: Pearson.
Jinks, J., & Morgan, V. (1999). Children's perceived academic self-efficacy: An inventory scale. The Clearing House, 72(4), 224-230.‏
Kizilgunes, B., Tekkaya,C. & Sungur, S (2009). Modeling the Relations Among Students’ Epistemological Beliefs, Motivation, Learning Approach, and Achievement.The Journal of Educational Research, 4,243-256.
Komarraju, M., & Nadler, D. (2013). Self-efficacy and academic achievement: Why do implicit beliefs, goals, and effort regulation matter? Learning and Individual Differences, 25, 67-72. ‏
Pekrun, R.; Goetz, T.; Titz, W. & Perry, R. P. (2002). Positive emotions in education. In E. Frydenberg (Ed.), beyond coping: Meeting goals, visions, and challenges (pp. 149-174). Oxford, UK: Elsevier.
Sakiz, G. (2007). Does teacher affective support matter? An investigation of the relationship among perceived teacher affective support, sense of belonging, academic emotions, academic self-efficacy beliefs, and academic effort in middle school mathematics classrooms. A Dissertation Presented in Partial Fulfillment of the Requirements for the Degree of Doctor of Philosophy in the Graduate School of the Ohio State University.
Swanberg, A., & Martinsen, O. (2010). Personality, approaches to learning and achievement. Educational Psychology, 30(1), 75–88
Tait, H., Entwistle, N. J., & McCune, V. (1998). ASSIST: A reconceptualisation of the approaches to studying inventory. Improving student learning: Improving students as learners, 262-271.‏